Camera Drama

Camera Drama

Het was een mooie zondagmiddag -en avond! Eerst een model dat maar graag wilde poseren voor mij, toen ik haar vroeg of ze de fotostudio apparatuur eens met mij uit wilde proberen. Daarna werd ik verrast, want zij was niet de enige die ging poseren. Ook Mijn Wetenschapper wilde poseren, ’s avonds. Toch eindigde de avond met een Camera Drama.

Wordt mij gevraagd om mijzelf te omschrijven, dan doe ik dit meestal als volgt: Een fotograferende en schrijvende huisvader. Kortom, ik plan mijn bedrijfsactiviteiten nadrukkelijk om mijn kinderen heen. Zij gaan voor. Mijn Wetenschapper is de hoofdkostwinner en ja, ook dat kan. Vrouwen kunnen ook gewoon het meeste geld verdienen binnen het gezin. Overigens is dit geen strijd. Het is gewoon zo.

Terug naar de middag. Dochterlief vond het geen probleem om te poseren. Ze is inmiddels mijn camera gewend en heeft zichzelf aangeleerd om poses aan te nemen. Als een volleerd model deed ze haar best, hier en daar voorzien van zelfgekozen attributen. Totdat ze het zat was, natuurlijk. Maar toen was het toch wel het einde van de dag.

De avond – dat glorieuze moment waarop beide kinderen naar bed zijn gegaan – stond in het teken van een andere fotosessie. Speciaal voor deze sessie had Zij zich mooi aangekleed. Ze nam mooie poses aan en het leek allemaal te lukken. Totdat het ene moment waarop het allemaal misging; het moment waarop mijn camera viel.

Toen dit gebeurde wist ik meteen al dat het niet goed was. Camera’s kunnen veel hebben, maar niet alles. Een val van ongeveer vijftig centimeter hoogte was niet goed. De camera toonde meteen een foutmelding en de zoomfuncties bleven achterwege. Internet (Google) bood geen soelaas. De voorgestelde oplossingen leken niet te werken. Na een hopeloze strijd besloot ik het op te geven. De ochtend erop was mijn vaste leverancier niet open, dus daarom ging ik samen met mijn dochter na één uur naar de winkel toe. Nee, geen goed nieuws. De verzekeraar had inmiddels al laten weten dat men graag een reparatie bon of een prijsopgave wilde hebben. Na overleg besloot ik de camera niet achter te laten. Het zou niet alleen op voorhand al zestig euro gekost hebben. De camera zou ook nog eens zes weken weg zijn. Zonder garantie dat er iets te repareren viel. Nu komt het vaker voor, dat ik de winkel inloop en advies vraag. Men is nooit beroerd om mij hierin te voorzien. Het advies was ditmaal: een adresje in Wassenaar, waar ik de dag erna terecht zou kunnen. De eigenaar van deze onderneming moest hard zuchten toen ik de klachten omschreef en liet weten, dat dit “meestal niet veel goeds beloofd.”

Gelukkig heeft een vriendelijke dame van de verzekering mij inmiddels verduidelijkt wat ik terug zou krijgen. Mocht het einde verhaal zijn voor mijn camera, dan zou ik mij geen zorgen meer hoeven te maken. Alleen de termijn waarop dit allemaal plaatsvindt is onbekend. Dat is vervelend.

Wat het ook dragelijker maakt zijn twee lieve, zeer empathische kinderen. Zij weten hoe groot de liefde voor fotografie is. Zij wisten daarom vanochtend precies de juiste woordjes te vinden, die mij enige troost gaven. Woordjes die later op de dag ook nog eens herhaald werden. Dat zijn misschien “kleine” woordjes, maar ook kleine woordjes kunnen een grote impact hebben.

En nu? Afwachten maar. Niet mijn sterkste kant…

Volgen
Samenvatting
Camera Drama
Titel
Camera Drama
Beschrijving
Over hoe een camera kan worden tot een (klein) drama...
Auteur
Gepubliceerd door
De Goede Huisvader

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: