De elektronische gifbeker

De elektronische gifbeker

Laat ik een nieuw begrip introduceren: De elektronische gifbeker. Voor iedereen die er niet mee bekend is: een serie van gebeurtenissen, die je humeur ernstig kunnen verstoren. De elektronische gifbeker bleek deze avond nog niet leeg te zijn.

Voor de nieuwsgierigen: ik type deze blog op een eMachines Pc. Deze Pc’s waren zo rond 2008 en 2009 helemaal hot. Goedkope Pc’s die voorzien waren van het besturingssysteem Ubuntu. Deze stond in de gangkast, tot aan vanavond. Noodgedwongen moest ik deze uit de kast halen, nadat opnieuw een elektronisch apparaat mij in de steek liet. Inmiddels is de Pc voorzien van MX Linux, want de huidige versie van Ubuntu bleek niet zo’n geschikt idee te zijn.

De avond begon met een hoop rare meldingen. Van die meldingen waarmee je weinig kunt doen, omdat ze telkens verschillend waren. De ene keer was het de harde schijf van mijn monstreuze desktop Pc, de andere keer het geheugen van dit beest. Leuke meldingen, waarmee je weinig kunt doen. Sterker nog, je kunt er niets mee doen. De Pc vond het nodig om een eigen leven te gaan leiden en op willekeurige momenten een fraai babyblauw scherm te tonen en opnieuw te starten. Op dit moment is het gelukt om nog wel een installatie disk te maken, maar waarschijnlijk heeft dat geen zin. Dat zeg ik niet zonder reden, want de afgelopen maanden heb ik te maken gehad met de nodige falende apparaten.

Die mooie grote laptop

Ah, wat was ‘ ie mooi. Een grote laptop. 17 inch beeldscherm, een onverwoestbaar omhulsel en specificaties die er mochten zijn. Nee, hierop zou ik zonder enige moeite Photoshop kunnen gebruiken. Eigenlijk ver buiten het budget, zij het dat de laptop een tweedehands laptop was. Moest ik deze tegen een nieuwprijs aanschaffen, dan was dat niet mogelijk.

Je raad het al: de buitenkant zegt niets over de binnenkant en wat er allemaal stuk kan gaan. Dat ging de laptop dus. Overigens net een maand of drie nadat de garantie verstreken was.

Een smartphone met een gebrek

Ik koop bewust smartphones die voldoen aan twee criteria: ze moeten beschikken over voldoende ruimte voor al mijn apps en foto’s en ik moet ermee kunnen bellen. Dat laatste is voor velen slechts bijzaak. Deze smartphone kocht ik in 2014 en wat mij betreft had deze best nog wel een jaar of twee mee mogen gaan. De smartphone zelf “dacht” er anders over en het gevolg was dat op een goede dag ik tegen Mijn Wetenschapper zei: “Ik heb toch echt een nieuwe nodig.” Dat was dus apparaat twee, dat mij in de steek liet.

Die mooie laptop voor grafische doeleinden

Sommige fotografen zweren erbij: men moet gebruik maken van apparatuur van Apple. Zelf ben ik niet zo merkvast. Dit heeft voornamelijk te maken met de prijzen die Apple rekent voor apparatuur. Deze Mac was een meevallertje. Meevallertjes zijn eigenlijk gewoon tweede- of derdehands laptops in dit geval. Je raad het al: ook deze vond het tijd om met pensioen te gaan. Althans, misschien nog een stapje verder dan dat…

De gevallen camera

Om het drama nog intenser te maken dan dat het al was – ik heb het over een periode van ongeveer zes maanden waarin dit allemaal plaatsvond – gebeurde er nog iets dramatischer. Laptops en smartphones vervangen is een, een camera vervangen is een geheel ander verhaal. Toch bleek dit nodig te zijn. Mijn camera was gevallen. Nu wilde ik de camera eigenlijk pas volgende jaar of het jaar daarna vervangen. Noodgedwongen moest dit dus nu al plaatsvinden. Gelukkig werd de valschade gedekt door mijn verzekeraar. Het wachten op de afhandeling en de nieuwe camera zijn overigens weinig goed geweest voor mijn humeur. Ik hoop de camera morgenmiddag in ontvangst te nemen. Nog meer vertraging en ik ben niet meer in staat om mijzelf te beheersen.

Hierna dacht ik dat de gifbeker toch wel leeg zou zijn. Maar nee. Ik weet dat mijn desktop Pc niet een van de nieuwste apparaten meer is. Desondanks, hij liet mij niet in de steek. Voorzien van een videokaart van een paar GB, werkgeheugen waar je “u” tegen zegt en een snelle harde schijf vond ik het prima zo. Niet alleen Windows was binnen enkele seconden gestart, ook het laden van mijn fotos’ (goed voor enkele tientallen GB per foto) ging erg snel. Tot vanavond.

Rare foutmeldingen. Het geheugen, de harde schijf… De foutmeldingen erover kwamen allemaal voorbij.

Je zou er bijna in gaan geloven, dat sommige mensen ongeluk aantrekken. Maar nee, dat is natuurlijk overdreven. Ik geloof meer in het idee dat je soms twee stappen zet en vervolgens drie stappen terug moet doen. Dat is niet altijd even fijn, maar het hoort bij het leven – helaas.

In mijn leven heb ik heel wat teleurstellingen moeten verwerken. Soms is dat moeilijk. Je moet dan accepteren dat “iets” zo is en dat er misschien niet of niet direct een oplossing is. Zaak is om dat te kijken naar de mogelijkheden. In dit geval een Pc van bijna tien jaar oud. Ik kan er een blog op samenstellen. Of het verder gaat lukken ermee, dat valt te bezien. Maar goed, er is vast wel ergens een oplossing te vinden.

Toch ben ik wel redelijk klaar met die gifbeker voor nu!

Volgen
Samenvatting
De elektronische gifbeker
Titel
De elektronische gifbeker
Beschrijving
Over falende elektronische apparaten. Goed voor een slecht humeur!

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: