De Sinterklaaswens van mijn dochter

De Sinterklaaswens van mijn dochter

De maand december is een spannende maand. Het is ook een maand waarin mijn kinderen zich soms niet zo vrolijk voelen. Tussen alle vreugde is er dat moment waarop het moeilijk is om iets te moeten missen. Mijn dochter heeft een Sinterklaaswens. Al weet ik zeker dat deze niet waargemaakt zal kunnen worden door de Goedheiligman.

Oh wat een spannende tijd is het toch! December. Laten we nu even de discussie die de afgelopen tijd is gevoerd even opzijzetten. Het is een kinderfeest, wat je er ook van mag denken. Ik heb mijn mening hierover, maar ik zet deze in de ijskast tot ergens na januari. Dat zouden meer volwassenen moeten doen. Of je nu voor- of tegenstander bent van de invulling van Piet. Maar daar gaat het niet om. Ik ontkom er niet aan om te melden hoe de stand van zaken is, voordat ik commentaar krijg over de manier waarop ik over het Sinterklaasfeest schrijf. Dat is eigenlijk wel jammer, want deze alinea zou er eigenlijk helemaal niet moeten staan.

Het is in alle opzichten dus een spannende tijd. Niet alleen de aanloop naar het Sinterklaasfeest. De maand december bestaat uit meer feesten en ik streep ze een voor een af. Vier om precies te zijn. Allereerst is er 5 december (Sinterklaas), dan 15 december (de verjaardag van mijn zoon) en vervolgens de kerstdagen. Daarna het vierde feest: Oud & Nieuw. Inderdaad, een spannende maand.

De maand december staat in het teken van vieren. Samen vieren. Al vier jaar is het niet meer echt “Samen vieren.” Dat voelen mijn kinderen ook. Vier jaar lang denken we aan alle leuke Sinterklaasvieringen met opa. We denken aan die mooie en heerlijke kerstdagen. Niet dat de feestdagen niet meer leuk zijn. Er mist alleen iemand. Dat weten mijn kinderen heel erg goed.

Maandagochtend, zeven uur. Hoe groot hij zich ook voelt in de aanloop naar zijn tiende verjaardag, dit was een moment waarop mijn zoon weer even heel erg klein was. Hulpeloos klein, want het gemis was groot die ochtend. Wakker geworden van een droom over zijn opa, bekroop hem meteen het gevoel van hem te moeten missen op de leuke dagen die komen gaan. Zoals altijd praat ik dan met hem erover. We denken dan terug aan leuke momenten. Ik vertel hem dat het niet erg is. Dat hij verdrietig mag zijn. Er is geen tijdlijn als het gaat om verdriet, toch? Je bent er niet “klaar” mee na verloop van tijd. Bovendien is het begrip “tijd” iets dat voor iedereen verschillend kan zijn.

In de auto op weg naar school deed mijn dochter wat ze de afgelopen weken veelvuldig deed. Hardop haar Sinterklaaswensen doorgeven. Je weet maar nooit wie er mee luistert. Dit keer was het een wens die onvervulbaar was.

Lieve Sinterklaas, kunt u opa weer Sinterklaasfeest mee laten vieren? Dan is Dante niet meer zo verdrietig.

Op dat moment laat zij zien hoe groot haar hart is. Dat is hetzelfde moment waarop ik zachtjes vloek over dingen die gemeen en oneerlijk zijn. Dan is de wereld even niet zo leuk. Toch vertel ik haar dat het heel erg lief is en dat haar broer blij mag zijn met een lieve zus. Op zijn beurt vertel ik haar dan weer – je moet eerlijk zijn hierover – dat ze ook best wat voor haarzelf mag wensen. Speelgoed of andere leuke dingen. Dat het wel heel erg lief is, dat wel. Ontzettend lief. Zo lief dat mijn ogen er vochtig van worden. Gelukkig was het nog donker buiten.

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: