Een jetlag-week

Een jetlag-week

Afgelopen zondag ging de zomertijd in. Op zondag begon een jetlag-week. Een week waarin ik nog steeds moet wennen aan het verzetten van de klok. Ondanks alle leuke nieuwtjes omtrent het mogelijk afschaffen van het verschil tussen zomer- en wintertijd, zijn er nog geen beslissingen hierover genomen.

Een jetlag-week
Bron: flockine / Pixabay

In de aanloop naar de naderende datum van 25 maart (dit jaar het moment waarop de zomertijd inging) werd er veelvuldig gesproken over de zomertijd. Voor- en tegenstanders buitelden over elkaar heen om hun standpunten naar voren te brengen. Nu is het tijd voor een andere ervaringsdeskundige: dat ben ik. Als slechte slaper heb ik ook een mening.

Slaapproblemen, daar heb ik al bijna 42 jaar last van. Lange tijd heb ik “geslaapwandeld.” In het Slaapcentrum van het HMC heb ik een onderzoek naar mijn slaappatroon uit laten voeren. 24 uur liep ik rond met elektroden op mijn hoofd, die gekoppeld waren aan een apparaat dat de gegevens opsloeg. De neuroloog liet weten dat ik last had van een doorslaapstoornis. Een eenduidige reden hiervoor kon niet aangewezen worden. Wel werd het advies gegeven om te kiezen tussen twee opties: erover gaan praten of het gaan slikken van medicatie. Deze medicatie bestaat uit een milde dosis van antidepressiva. Een middel waar je niet aan denkt, wanneer het gaat om slapen. Ik koos voor de eerste optie. Na enkele sessies kwam ik erachter dat mij dit niet verder hielp en koos ik voor de medicatie.

Het gevolg van het slikken van de medicatie: ik functioneerde niet zoals ik zou moeten. Uiteindelijk koos ik ervoor om te stoppen met de medicatie. Dan maar een leven met slaapproblemen. En daarmee dus ook een leven dat het wennen aan een uurtje tijdsverschil inhoudt.

Mijn slaapproblemen, daar doe ik helaas niet veel aan (ik heb al veel gedaan), maar het uurtje tijdsverschil is iets waar wel iets aan gedaan kan worden. Niet door mij overigens. Het is aan de Europese politiek om dit gedrocht te beëindigen.

Laten we eerlijk zijn, het is toch een gedrocht? Ik kan alle bezwaren opnoemen tegen het verzetten van de klok, maar dat heeft Wikipedia al gedaan. Het is alsof je een week lang last hebt van een jetlag. Fijn toch?!

Is het werkelijk zo erg? Mijn klok is niet aangepast. Althans, nog niet. Waar anderen zich makkelijker aanpassen, duurt het bij mij langer. Ik ben niet de enige die er last van heeft. Ook mijn kinderen hebben er last van. Net zoals veel andere kinderen. Zo was mijn dochter met zeer veel moeite naar bed te krijgen. Het was niet eerlijk, buiten was het nog licht en uiteindelijk kwam het erop neer dat mama en papa haar doelbewust aan het voorliegen waren. Zoonlief leek aanvankelijk wat makkelijker naar bed te willen gaan, maar na een half uur kwam hij naar beneden met de mededeling: “ Ik heb het geprobeerd, maar ik kan echt niet slapen.” Het beloofde wat voor de volgende ochtend. Die ochtend stond in het teken van “weigering.” Waar dochterlief de avond ervoor heilig van overtuigd was dat haar groot onrecht werd aangedaan, was dit niets vergeleken met het onrecht dat haar nu werd aangedaan. Huilen, schreeuwen en vooral veel chagrijnigheid. Maandag was dubbel zo zwaar…

Ik weet dat ik niet de enige ouder ben, die hier last van heeft. Gelukkig gaat het bij mijn kinderen sneller over. Nu ik nog… Waarschijnlijk is het ergens rond eind oktober van dit jaar weer een beetje in orde… wanneer de standaardtijd (of wintertijd in gaat)…

Volgen
Samenvatting
Een jetlag-week
Titel
Een jetlag-week
Beschrijving
Hoe denkt deze huisvader over de zomertijd?

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Een reactie op “Een jetlag-week

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: