Een “mannenboycot?”

Een “mannenboycot?”

Emancipatie

Vacatures alleen voor vrouwen. Dat was een middel van de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e) om ervoor te zorgen dat er meer vrouwelijke wetenschappers aangetrokken zouden worden. Inmiddels heeft deze beslissing de naam “mannenboycot” gekregen. Het College voor de Rechten van de Mens heeft inmiddels een oordeel geveld over de beslissing de onderwijsinstelling, die al in 2019 genomen zou worden. Hoe zit dat nu precies met die mannenboycot?

Eigenlijk is het geen boycot van mannen. Het klinkt alleen interessanter om te spreken van een mannenboycot. De universiteit besloot dat er meer vrouwelijke wetenschappers aangetrokken moesten worden en daarom zouden vacatures eerst opengesteld voor vrouwen. Mocht er na een periode van zes maanden geen geschikte kandidaten zijn gevonden, dan zouden er ook mannelijke kandidaten uitgenodigd kunnen worden.

We zoeken de geschikte man voor de functie. In het Engels The right man for the job. We kennen deze uitdrukking allemaal wel. Een uitspraak die eigenlijk niet meer van deze tijd is. Om ervoor te zorgen dat er gebroken zou worden met een patroon, besloot de universiteit tot drastische maatregelen. Logisch, want als het gaat om diversiteit stond deze onderwijsinstelling nu niet bepaald in de bovenste regionen van verschillende lijstjes.

In de periode dat men deze manier van personeelswerving toegepast heeft, werden er 48 vrouwen aangenomen. Daar stond tegenover dat – zelfs met deze manier van personeelswerving – er 52 mannen aangenomen werden.

2012

In 2012 werd door de TU Delft een soortgelijk beleid toegepast. Alleen ging de TU/e iets verder. In Delft plaatste men vacatures waarvoor alleen geschikte vrouwelijke kandidaten uitgenodigd werden. Maar dat ging niet om alle vacatures. Daarom oordeelde het College voor de Rechten van de Mens dat dit in orde was. Wat hierbij hielp was dat de TU Delft per functie goed wist te onderbouwen waarom het een noodzaak was dat er een vrouw aangetrokken zou worden voor de functie.

Terug naar de geschikte man voor de functie. Er zijn mensen die van mening zijn dat dit nog steeds van toepassing is. Bepaalde functies kunnen alleen vervuld worden door mannen. Eerder schreef ik hierover een blog. De reden waarom mannen vaak gunstigere carrièremogelijkheden lijken te hebben kan te maken hebben met de eventuele kinderwens van een vrouw. Kan, want het hoeft niet. Overigens heeft niet iedere vrouw deze wens. Hoe kan het dan bestaan dat er bij een normale procedure voor het vervullen van een vacature gesproken wordt over de juiste man (of persoon), maar wanneer het beleid volledig ten gunste van een vrouw is ingesteld er sprake is van een mannenboycot?

Het is lastig om hierop een goed antwoord te geven. Wanneer ik de artikelen lees over het onderwerp, dan merk ik dat er weerstand van mannen is. Alleen komt men niet echt met inhoudelijke argumenten. Ook komt men niet met redenen waarom er soms sprake is van weinig diversiteit.

Verontwaardiging

De maatschappelijke verontwaardiging over het besluit in Eindhoven was blijkbaar erg groot, zo valt te lezen in dit artikel. In ieder geval groot genoeg om er klachten over in te dienen. Er werd niet gekeken naar de situatie op de werkvloer of er werd geen goed antwoord gegeven waarom er zo weinig vrouwen aangetrokken zijn de afgelopen jaren.

Iedereen zou een eerlijke kans moeten verdienen op de arbeidsmarkt. Ook zou er niet gekeken moeten worden naar geslacht. Dat zijn allemaal mooie woorden. Ik had ze misschien tussen aanhalingstekens moeten plaatsen, zodat het leek op citaten. Het blijft in sommige gevallen alleen bij woorden. Een daadwerkelijke volledige emancipatie op de arbeidsvloer is in sommige gevallen nog een brug te ver.

Om dat toch een antwoord te geven op de vraag waarom er niet meer vrouwen terechtkomen in (hoge) wetenschappelijke functies, zou je dit artikel eens moeten lezen. Wat blijkt: de schuld ligt vooral bij de mannelijke hoogleraren, die voornamelijk selecteren uit hun eigen -mannelijk- netwerk. Noem het een voorbeeld van een old boys network. Met dergelijke achterkamertjespolitiek zouden we anno 2020 toch wel eens klaar moeten zijn?

In een ideale wereld kijken we niet naar geslacht. Dan kijken we naar capaciteiten, naar talenten en naar mogelijkheden. Helaas blijkt dat in tachtig procent van de gevallen er toch liever gekozen wordt voor een man, ondanks alle mooie beloften vooraf.

Een “mannenboycot?”

Noem het een paardenmiddel of een breekijzer. De universiteit heeft een poging gedaan en wordt nu – naar mijn idee onterecht – verweten een mannenboycot ingesteld te hebben. Zolang er nog geen daadwerkelijke veranderingen plaatsgevonden hebben en de diversiteit op de werkvloer is toegenomen, hebben we dit soort middelen nodig. Iedereen die hiermee slecht kan leven zou de vraag eens moeten stellen: Wanneer jij altijd op basis van je geslacht of afkomst afgerekend zou worden, hoe zou jij dat vinden?  Kortom, deze manier van vacatures plaatsen en het beleid erachter zou daarom ook geschikt kunnen zijn om de diversiteit op de werkvloer anders dan de vrouw-man-verhouding te verbeteren. Laten we daar ook eens goed over nadenken!

 

Bron afbeelding: Unsplash

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.