Ergens begrijp ik Harry wel

Eigenlijk begrijp ik Harry wel

Gedachten

Als kind wil je dingen soms anders aanpakken dan dat je ouders dit deden. Dat lijkt er in ieder geval op, wanneer ik kijk naar Harry en Meghan. Eigenlijk begrijp ik Harry wel. Hij wil dingen graag anders doen, omdat hij geleerd heeft van het verleden.

English version / Engelse versie

Laten we eens even teruggaan in de tijd. Om precies te zijn naar 31 augustus 1997. Op deze dag overleed de moeder van Harry, Diana Spencer. Ik weet nog goed hoe het nieuws via een extra televisiejournaal bekend gemaakt werd. Of er nu wel of geen opzet in het spel was, feit blijft dat de auto waarin ze zich bevond met haar vriend – Dodi Faye – achterna gezeten werd door tal van paparazzi. Hiermee beweer ik niet dat deze paparazzi de dood hebben veroorzaakt. Ze hebben er wel aan bijgedragen. Ook hebben ze bijgedragen aan alle informatie die destijds naar buiten is gebracht. Als een stel hyena’s deden ze er alles aan om de meest smeuïge verhalen naar buiten te brengen. Alles voor de lezers, alles voor de kijkcijfers.

Toen bekend werd dat prins Harry een burgermeisje ging trouwen, leek het er weer op dat de paparazzi niet geleerd hadden van lessen uit het verleden. Waar in Nederland een mediacode is ingesteld door het Koninklijk Huis, geldt deze niet of nauwelijks in Groot-Brittannië. Het gevolg: alles en iedereen dook in het verleden van – vooral – Meghan Markle. Interviews met gebrouilleerde familieleden, ongevraagde adviezen en andere kritiek. De bladen stonden er vol mee, net zoals de verschillende websites. Het ene ‘nieuwtje’ werd nog groter aangekondigd dan het vorige.

Harry is voor een deel van zijn leven opgegroeid zonder moeder. Een aangrijpende gebeurtenis, die zijn leven getekend heeft. Hij leerde later hoe de bepaalde delen van de pers zich ernstig hebben misdragen. Het lijkt erop dat hij dezelfde fouten niet wil maken. Als man en als vader van een zoon, wil hij niet dat er allerlei onzinnigheden over hen geschreven worden. Daar kan ik me iets bij voorstellen.

De beslissing om terug te treden werd door sommige kranten een Megxit genoemd. Een verwijzing naar de Brexit natuurlijk (het voornemen van Groot-Brittannië om de Europese Unie te verlaten). Er werd niet gesproken over een Harxit of een Haxit. Nee, het leek er verdacht veel op dat de schuld vooral bij Meghan neergelegd werd. Dat is natuurlijk ‘lekker makkelijk.’ De pers geeft de schuld aan de buitenstaander. De indringster. Alsof zij Harry hiertoe gedwongen zou hebben. Ik weet niet of dit zo is. Wat ik wel weet is dat ik een interview bekeek, waarin ze open was. Over de aandacht – en dan vooral de negatieve aandacht – die ze te verwerken had gekregen. Ineens zag ik iemand die breekbaar was. Breekbaar door alle negatieve zaken.

Wat je niets liever wilt, of het nu gaat om je vrouw, man, kind of kinderen, is beschermen. Maar bovenal wil je er samen uitkomen – mocht dit nog mogelijk zijn, in sommige gevallen valt een huwelijk uiteen. Samen, dat is wat deze twee gedaan hebben en ik kan me er iets bij voorstellen. Je wilt niet langer achtervolgd worden. Ook wil je niet langer dat er allerlei onwaarheden geschreven worden.

Dan is er nog een ander belangrijk onderdeel wat we niet mogen vergeten. Iemand die geboren wordt binnen een koninklijke familie bevindt zich in een bepaalde positie. Niet iedereen wil dat, niet iedereen hoeft dat. Wanneer die persoon of personen ervoor kiezen om ‘los te breken’, dan is dit geen landverraad. Ook hoeft dit helemaal niet in te houden dat er sprake is van ruzie. Kijk maar eens naar onze eigen koninklijke familie.

Ergens begrijp ik Harry wel. Bevond ik me in zijn positie, dan was ik die paparazzi ook meer dan zat. Dan had ik ook een drastische beslissing genomen. Noem het lijfsbehoud. Niet alleen voor hemzelf, maar ook voor zijn gezin. En wat Meghan betreft, het moet moeilijk zijn om als ‘buitenstaander’ ineens geconfronteerd te worden met zoveel ‘rotzooi’, omdat ze behoort tot een bepaalde familie. Natuurlijk, ze was actrice en er is veel over haar geschreven. Alleen had ze waarschijnlijk nooit gedacht dat het zo erg zou worden.

Kortom, ik begrijp Harry. Misschien zouden meer mensen dat moeten doen.

Bron afbeelding: Wikimedia (Flickr)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.