Het is crisis in mijn blogs!

Het is crisis in mijn blogs!

Ja, je leest het goed: het is crisis in mijn blogs! En de schuldige kan ik hiervoor zonder enige moeite aanwijzen. Nee, het zijn geen hackers die mijn website als doelwit hebben gekozen. Ook zijn het geen spammers, die mijn website gebruiken als doelwit. Nee, er is een schuldige en dat is “Zij.”

Sinds enige jaren schrijf ik blogs voor De Goede Huisvader. Als huisvader die zijn eigen bedrijf rondom de kinderen vormt of vormde vertel ik met enige regelmaat over wat er allemaal te doen is in mijn leven. Ook neem ik de moeite om zaken te beschrijven die een landelijk of mondiaal karakter hebben. Dit om te laten zien dat er meer is dan de standaard rolverdeling tussen man en vrouw. Of ik doe het om uit te leggen hoe ik als vader denk over bepaalde zaken.

In mijn blogs haal ik mijn zoon aan als Nummer 1 en mijn dochter als Nummer 2. Nee, dat heeft niets te maken met “belangrijkheid.” Ze zijn even belangrijk. Het is een nummering die gebaseerd is op volgorde van “binnenkomst.” Eerst was er een zoon, daarna een dochter. Je zal nooit van mij te horen krijgen wie er belangrijker is, want ze zijn beiden belangrijk. Ze vormen een onderdeel van mijn leven.

En dat vormt “Zij” ook….

Zij is Mijn Wetenschapper. In het dagelijks leven luistert ze naar de oer-Friese naam Hinke. Soms ook niet overigens. Afhankelijk van het soort onderwerp. Bijvoorbeeld wanneer ik haar vraag wat de hoofdstad is van Australië. Nu zal ze het antwoord gewoon geven, omdat ze dit heeft opgezocht. Wordt ze overvallen door deze vraag, dan weet ze het niet. Dat maakt haar niet dom. Ik kan bijvoorbeeld helemaal niets vertellen over iets als “Antimicrobial susceptibility testing of Gram-positive and -negative bacterial isolates directly from spiked blood culture media with Raman spectroscopy. “ Zij” weet dat wel. Dat maakt mij overigens ook weer niet dom (ieder commentaar is overbodig).

In mijn blogs noem ik haar Mijn Wetenschapper, omdat ze werkzaam is als wetenschapper. Soms kunnen dingen heel simpel zijn.

De vraag is nu, waarom is het crisis?

“Zij” heeft er eigenlijk niets mee te maken, de manier waarop ik haar benoem in mijn blogs. Dat is mijn keuze. Toch is zij de “schuldige” als het gaat om deze crisis.

Wat is dit voor crisis?

Eigenlijk een typisch voorbeeld van een luxeprobleem. Een probleem dat er eigenlijk helemaal niet hoort te zijn. Er zijn in deze wereld veel ergere problemen. Dit is een “klein” probleem. Dit is misschien niet eens een probleem. Althans, het hoeft geen probleem te zijn. Of juist wel?

Na weken van stilte kan ik er eindelijk duidelijk over zijn. Over “haar.” We hebben er lang op moeten wachten en wachten is niet mijn sterkste kant. Soms wil je iets heel erg graag delen. Iets graag vertellen, maar het kan eenvoudigweg niet. Neem nu de zwangerschap. De eerste is misschien niet het beste voorbeeld, want al na een paar weken waren we gedwongen de wereld te vertellen dat zij zwanger was. Een ziekenhuisopname na een ernstige ondervoeding zorgde daarvoor. Tijdens de tweede zwangerschap konden we het nieuws wel langer voor onszelf houden. Geen gemakkelijke opgave, want dit soort nieuws wil je van de daken schreeuwen.

En nu is er dus weer iets, dat je van de daken wilt schreeuwen. Goed hard, zodat iedereen het hoort. De daken zijn in dit geval de social media accounts en de website van De Goede Huisvader. Desondanks is het toch “gewoon” een crisis.

Hoe noem ik Mijn Wetenschapper na 1 oktober, wanneer ze aan de slag gaat in haar nieuwe functie als accountmanager?

Inderdaad, ze heeft een nieuwe baan!

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: