Het “Nieuwe Normaal”

Het “Nieuwe Normaal”
Geschatte leestijd44 sec.

Er wordt veel gesproken over het “Nieuwe Normaal.” Over de 1,5 meter samenleving of maatschappij. Het blijft moeilijk. Wanneer is “nieuw” niet nieuw meer? Wanneer is het normaal gewoon geworden? Hoe ga je om met de 1,5 meter samenleving (of maatschappij)? Deze zaterdag planden we een “schoolreisje.” Aan het einde van het schoolreisje, kochten we als aandenken aan dit reisje een Volvo V70 Classic. Hoe ga je te werk in tijden van afstand houden met het kopen van een auto?


Het was eigenlijk niet de bedoeling om de pas 25 jaar geworden Volvo 850 in te ruilen voor iets anders. Doel was nog steeds om alle cosmetische ingrepen uit te voeren (zoveel mogelijk zelf) en dan de auto zo lang mogelijk te blijven rijden. Wel moest er iets gedaan worden aan het feit dat de auto soms schokte. Dat was niet altijd het geval.

Een donkerrode Volvo V70 Classic. Deze foto is afkomstig van <a href=
Een donkerrode Volvo V70 Classic. Deze foto is afkomstig van Wikipedia

Een advertentie trok de aandacht. Een donkerrode Volvo V70 Classic, die bleef de aandacht trekken. Hoe doe je dat in deze rare tijd? Je moet afstand houden en kunt niet alles doen wat je normaal gesproken wilt doen. Vandaar dat we eerst maar eens even gingen mailen met de betreffende verkoper. We zouden het wel zien. Of het de moeite waard was om de auto aan een inspectie te onderwerpen. Echt zin om ver te tijden hadden we niet. Zeker niet voor slechts een auto. De betreffend verkoper had er meer staan. Gewoon in de polder, ergens op het Zuid-Hollandse deel van de Zeeuwse eilanden.

Het zou misschien niet eens mogelijk zijn. Veel bedrijven hebben aangepaste openingstijden en sommige bedrijven kiezen ervoor om helemaal niet te openen. Weer andere bedrijven kiezen ervoor om juist naar jou toe te komen, op gepaste afstand. Zo las ik in een advertentie van een andere autoverkoper dat men naar de klanten toe zou rijden, wanneer ze een proefrit wilden maken. Daar werd de auto gereinigd met ontsmettingsmiddel en kon de proefrit beginnen.

Vragen

Het zijn voortdurende vragen die jezelf stelt. Wat kan nog? Wat mag nog? Wat is wijsheid? Misschien was de wens om er wat langer uit te zijn, zonder regels te overtreden nog wel de belangrijkste drijfveer om een uur in de auto te stappen. Zonder tussentijds uit te stappen overigens. Om aan te sluiten op de fotoreeks die ik sinds eind maart maak, noemden we dit dan maar een schoolreisje.

Dat “Nieuwe Normaal” waarover zoveel gesproken wordt, is eigenlijk niet normaal. Begrijp me niet verkeerd, het is nodig. Ik zal de laatste zijn die ontkent dat dit nodig is. Willen we deze crisis niet met nog meer slachtoffers eindigen. Daarom moeten we offers brengen. Denk bijvoorbeeld aan de kinderen die hun oma’s niet kunnen zien. Voor een oma hebben we besloten om deze toch iets vaker – nog steeds met afstand – te zien. Dit heeft met haar leeftijd te maken. Als het om mijn eigen moeder gaat, kunnen we dat ons niet veroorloven. Zij is bijna tachtig en behoort wel degelijk tot de groep met kwetsbaren in onze samenleving.

Wanneer je mij drie maanden geleden gezegd had dat je een toekomstvoorspelling zou doen waarin je het volgende scenario zou schetsen, dan zou ik je voor gek verklaard hebben. Deze toekomstvoorspelling zou als volgt uit hebben gezien: vanaf maart 2020 zouden we aan huis gebonden zijn. Een virus zou ons beletten om niet meer te kunnen werken. De scholen in Nederland zouden gesloten worden. Kortom, het openbare leven zou grotendeels tot stilstand kunnen komen. Dat zouden we voorlopig, totdat er een oplossing gevonden zou zijn (vaccin of behandeling) het “Nieuwe Normaal” noemen. Sterker nog, we zouden het een 1,5 meter samenleving of maatschappij noemen.

Wanneer je me dit drie maanden geleden verteld had, dan had ik hierbij vraagtekens geplaatst. Dat doe ik inmiddels niet meer. Nu zijn het andere vraagtekens die ik plaats. Bijvoorbeeld of je in deze tijden een nieuwe auto zou moeten gaan kopen of niet.

Er zijn genoeg redenen om het vooral niet te doen. Daar staan dan weer genoeg redenen tegenover om dit vooral wel te doen. Je kunt de vraag stellen waarom er een nieuwe auto moest komen. Was ik niet verheugd over de 25ste verjaardag van de Volvo 850? Over het feit dat de auto meer dan 400.000 kilometer op de teller had staan? Dat was ik ook.

Waarom dan een nieuwe auto kopen? Weer een nieuwe auto? Zou ik deze niet blijven rijden totdat het niet meer ging? Totdat het niet meer mogelijk was om dat te repareren wat gerepareerd moest worden? Misschien was dat moment vandaag het geval.

De Volvo 850 zag het levenslicht in 1994. De auto was in zoveel opzichten vernieuwend. Een dwarsgeplaatste motor, de grote achterlichten en natuurlijk het enorme vermogen. Nu was mijn Volvo 850 een braaf model. Ooit bestemd voor de Italiaanse markt. Deze was echt niet te vergelijken met de racemonsters die uitkwamen in de British Touring Car Championship-wedstrijden destijds. Dat hoefde ook niet. De auto had ruimte, enorm veel ruimte. Het was een waardige opvolger van dat wat ik ervoor reed: een Volvo V40.

De Volvo 850
De Volvo 850.
Recent nog vierde ik de 25ste verjaardag van deze auto.

Opvolger

Eigenlijk was de Volvo V70 niets anders dan een opvolger van de 850. Een opfrissing in 1997 met een nieuwe naam. Deze sloot aan op de nieuwe typenamen van de Volvo’s van eind jaren negentig. Wel waren de V70-modellen iets minder hoekig dan wat je eerder kon zien bij de 850-modellen. Vergelijk je deze modellen met andere Volvo-modellen, dan zijn ze nog altijd iets minder vierkant.

Een zee van ruimte, dat is wat je tot je beschikking hebt met een Volvo 850 of een Volvo V70 (Classic). Natuurlijk, zo zijn er nog veel meer modellen van Volvo te vinden. Denk eens aan de 900-serie. Bijvoorbeeld de Volvo 940. Deze auto’s zie je nog steeds rondrijden.

In een samenleving van het “Nieuwe Normaal” had ik gewoon door kunnen blijven rijden met de Volvo 850. Toch gebeurde dat niet. Was dit het tarten van het lot? Of het negeren van de adviezen? Daar kan ik duidelijk in zijn: dat was het niet. Vooraf hadden we via e-mail contact opgenomen en de verkopende partij verzekerde ons dat de maatregelen gerespecteerd zouden worden. Dat zorgde ervoor dat het verkoopgesprek op afstand plaatsvond. Zelf hadden we voldoende middelen meegenomen om ons te beschermen (desinfectiegel, handschoenen). De verkoopdeal zelf werd niet beklonken met het schudden van de hand. Iets waarvan ik denk dat het ook een beetje achterhaald is.

Hoe je in deze tijd omgaat met de maatregelen is van groot belang. Dat weet een groot deel van de bevolking inmiddels. Helaas nog niet iedereen, want ook vandaag was het weer druk op sommige plaatsen. Ook vinden meer mensen dat we de teugels best wat kunnen laten vieren. Ondanks de kritische reacties die dit oplevert vanuit de medische- en wetenschappelijke sector.

Lastig wennen

Het “Nieuwe Normaal” is eigenlijk niet normaal. Het is iets waar we maar lastig aan kunnen wennen, in sommige gevallen. Logisch, want we zijn andere dingen gewend. Dat we nu beknot worden in onze vrijheid, is moeilijk te accepteren. Daar schreef ik meer over in deze blog. Moeten we dat “Nieuwe Normaal” accepteren of niet? Natuurlijk zouden we het niet moeten accepteren. Het is iets waardoor in sommige opzichten ons leven moet veranderen. De realiteit is dat die gedachten gebaseerd zijn op ons gevoel. Wanneer je er nog eens goed over nadenkt, dan is het een kwestie van het respecteren van dit “Nieuwe Normaal.” Dan is het een kwestie van overleven.

Ondanks dit alles kochten we vandaag een nieuwe auto. Voor ons nieuw. De eerste afgifte van het kenteken stamt uit 1998. Ruim voordat er ook maar sprake was van een corona virus. Lang voordat we keuzes moesten maken die een groot deel van ons leven zouden beïnvloeden. Met ons bedoel ik in dit geval de samenleving, de maatschappij.

De auto is dus niet nieuw. 21 jaar om precies te zijn. Op 15 september 2020 viert deze auto een 22ste verjaardag. Zal ik dat, net zoals ik dit deed met de Volvo 850, het weer vieren met slingers? Een bescheiden feestje? Of er dan aanwezigen bij kunnen zijn, dat betwijfel ik. Dat “Nieuwe Normaal” is iets dat vermoedelijk nog lang zal duren.

Volvo V70 Classic
De Volvo V70 Classic
Sinds deze zaterdag de “nieuwe” auto.

Een Volvo V70 Classic uit 1998, die de eerste acht jaar rond heeft gereden aan de andere kant van de wereld (in de Verenigde Staten om precies te zijn). Pas in 2006 werd dit een Nederlandse auto. Een auto die een mijlen- en kilometerteller heeft. Ook is het een auto die sinds 3.000 mijl (ongeveer 4.828 kilometer) voorzien werd van een nieuwe motor.

De Volvo 850 die ik tot aan vandaag reed, een Volvo 850 uit 1995, was een braaf model. Eentje die ooit bestemd was voor de Italiaanse markt. Het was er ook eentje waarvan de vijf cilinders niet goed meer functioneerden. Daarom was het moment daar om afscheid te nemen van deze auto. Iets waar ik eigenlijk nog niet helemaal klaar voor was. Dat had alles te maken met de moeite die ik gedaan had om bepaalde dingen zelf op te lossen. Natuurlijk, cosmetisch moest er nog wel wat gedaan worden aan deze auto, maar dat zou later nog wel gaan gebeuren. Toch werd het tijd om afscheid te nemen en dat was een beetje raar, onder deze omstandigheden. Niet in de eerste plaats omdat het lang geleden was dat ik zover van huis was geweest. Dat is de keerzijde van dit alles, dit “Nieuwe Normaal.”

Wat er nu voor de deur staat, dat is iets waar ik nog lang aan zal denken. Omdat het deze keer echt anders was. Ik heb vaker een auto aangeschaft, maar nooit in een situatie als waarin we ons nu bevinden. Dat maakt het allemaal een beetje raar of in ieder geval anders.

Dat “Nieuwe Normaal” is natuurlijk niet normaal. De vraag of het “Oude Normaal” terug kan keren kan ik niet beantwoorden. Hoe graag ik je ook zou willen vertellen dat het goed komt. De toekomst kan ik niet voorspellen. Zo weet ik niet waar we nog allemaal rekening mee moeten houden. Tot die tijd is het “Nieuwe Normaal” iets waar we aan moeten gaan wennen. Net zoals die 1,5 meter samenleving.

Quarantaine Dag 40: Schoolreisje
Quarantaine Dag 40: Schoolreisje

Schoolreisje?

Natuurlijk was het geen schoolreisje. Natuurlijk was het geen onderwijs op locatie. De term schoolreisje sluit aan bij wat ik dagelijks doe: een foto van de dag. Een foto in het teken van thuisonderwijs of thuiswerken. Vandaar dus een schoolreisje. Waarbij we als “aandenken” een Volvo V70 Classic kochten.

Over

Harm

Fotograferende en schrijvende huisvader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.