Iedereen is ineens bang voor privacy

Iedereen is ineens bang voor privacy

Jawel, een groot dataschandaal bij ’s werelds belangrijkste sociaal netwerk en iedereen is ineens bang voor hun privacy. Sterker nog, er wordt van alles geschreeuwd hierover. Hoe denkt deze huisvader (vader van twee kinderen) hierover?

Iedereen is ineens bang voor privacy
Bron: Mediamodifier / Pixabay

Privacy is een mythe. Laat ik daar maar mee beginnen. Zodra je in de winkel de boodschappen afrekent en hierbij gebruik maakt van een klantenkaart, dan geef je een stukje privacy weg. Dit doe je, om te kunnen profiteren van aanbiedingen. We zijn er gek op, aanbiedingen en in ons digitale leven is dit niet anders. Sterker nog, in ons digitale leven maken we ons soms veel minder druk als dat we doen om de klantenkaart van de supermarkt. Stel je voor dat de marketeers van de supermarktconcerns eens zouden weten welk pakje bami-saus je aanschaft…

In ons digitale leven houden we van gemak en iedere hindernis is er een om genomen te worden. Gelukkig hebben we tal van apparaten en software die ons helpt het leven te vergemakkelijken. In plaats van ons eens goed af te vragen of we in sommige gevallen verstandig aan doen om mee te doen met wat zovelen doen, gaan we ongestoord verder met dat wat we niet zouden moeten doen. Neem nu de “deel-acties” op social media. Als ondernemer (ik schrijf en fotografeer) heb ik het in het verleden ook wel eens gedaan hoor. Mensen oproepen mijn Facebook-pagina leuk te vinden, om zo een fotoreportage te winnen. De likes stroomden binnen. Toen eenmaal bekend werd dat de prijs was vergeven, gingen hetzelfde aantal likes er meteen weer af. Blijkbaar is niet iedereen geïnteresseerd in de foto’s die ik maak of de gedichten die ik schrijf. Dat kan. Ik kan niemand verplichten om ze leuk te vinden.

Waar ik mij over blijf verbazen is het gemak waarmee zaken gedeeld worden, die eigenlijk helemaal niet gedeeld zouden moeten worden. Neem nu bijvoorbeeld de oplichters op social media. Je kunt volgens deze pagina’s van alles winnen. Van dagjes weg tot een nieuwe telefoon. Er zijn weinig mensen die echt goed kijken naar de informatie die de makers van de pagina’s vermeld hebben. De meeste staan vermeld als community in plaats van een daadwerkelijk bedrijf. Ook zijn er geen fiscale en KVK-gegevens te zien. Iedere ondernemer zou deze gegevens wel moeten vermelden op hun social media-uitingen. Net zo goed als dat dit een verplichting is op de website van de ondernemer of het bedrijf. Die informatie heb ik niet van mijzelf, maar is afkomstig van de website Charlotte’s Law. Zij – mr. Charlotte Meindersma – heeft het volgende vermeld op haar website (de website overigens van Charlotte’s Law & Fine Prints, een juridisch advieskantoor). De informatie heeft zij ook niet van een vreemde, want deze is afkomstig uit artikel 27 van de Handelsregisterwet. Deze tekst luidt:

De (…) in het handelsregister ingeschreven ondernemingen of rechtspersonen zorgen ervoor dat op alle van die onderneming of die rechtspersoon uitgaande brieven, orders, facturen, offertes en andere aankondigingen, met uitzondering van reclames, is vermeld onder welk nummer deze in het handelsregister is ingeschreven

(Bron: https://www.charlotteslaw.nl/2011/10/moet-het-kvk-nummer-ook-op-de-website)

Goed, bedankt Charlotte. Staat er dus niets op een social mediapagina vermeld ten aanzien van de bedrijfsgegevens, dan is het even goed oppassen. In sommige gevallen weten ondernemers dit niet en vermelden zij de gegevens niet. In andere gevallen is dit bewust zo gedaan. Dit zijn de zogeheten like farmers. Zij die zich bezighouden met het verzamelen van persoonlijke gegevens, om deze op ieder gewenst moment in te zetten voor andere doeleinden. We lijken ons daar niet echt aan te storen, want we willen graag dingen winnen. Of we willen graag een bepaalde mening laten horen. Zo zijn er bepaalde protestpagina’s die eigenlijk niets meer zijn dan like farms. Doel is om de boel op te hitsen en zo persoonlijke gegevens te ontfutselen. Sommigen – ik noem geen namen – gaan hierbij zelfs zover dat ze nep nieuws verspreiden. Nee, dit is niet alleen gekoppeld aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ook de discussie over Zwarte Piet of Piet is het werkterrein geworden van deze like farmers. Maar dat wist je vast al wel, toch?!

Facebook is geen uitzondering. Iedereen kan een website inrichten met als doel om mensen te bedonderen. Toegegeven, het vergt een wat grotere investering om dit te doen. Maar het is mogelijk. Ook kun je andere social mediakanalen gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan Instagram of Twitter. En dagelijks trappen duizenden in dit soort valkuilen. Waarom? We hebben besloten niet meer goed te kijken. En nu het “te laat” is, gaat men protesteren.

Facebook heeft het bijzonder goed aangepakt. Het is onderdeel geworden van ons leven. Zelfs wanneer je geen Facebook gebruikt weet Facebook alles over je. Daarover lees je meer in dit artikel (Trouw, 10 april 2018). Maar is Facebook het enige bedrijf dat dit doet? Nee! Google, Microsoft, Apple… ze doen het allemaal en het maakt zelfs niet veel meer uit of je nu wel of geen gebruiker bent. Men weet dingen en plant hierop marketingcampagnes in. Doeltreffend, dat is het zeker.

Nu het schandaal van het datalek van Cambridge Analytica naar buiten is gekomen – of in ieder geval het topje van de virtuele ijsberg – wordt opgeroepen om te stoppen met Facebook. Dat is natuurlijk een prima idee. Ware het niet dat je misschien dan beter kunt stoppen met veel meer zaken. Zoeken doe je dan niet meer via Google, maar bijvoorbeeld via DuckDuckGo. Je telefoon wordt dan weer een echte telefoon, want de smartphones zoals we die kennen, die geven informatie door aan de leveranciers ervan. Dus je stapt weer over op een feature phone. Dit is eigenlijk de telefoon zoals we die een aantal jaar geleden gebruikte. Dus met een klein scherm, waarmee je sms-berichten kon sturen en telefoongesprekken kon voeren. Geen WhatsApp, geen Facebook, geen Instagram, geen Twitter, geen Snapchat… Maar dat wil je niet.

Een feature phone
Bron: StockSnap / Pixabay

Je wilt kunnen profiteren van de digitale wereld. Logisch, want naast veel nadelen heeft deze digitale wereld ook veel voordelen. Een reis kun je terwijl je deze maakt nog aanpassen, dankzij een app voor het OV. Een route kun je gemakkelijk bijstellen (of bij laten stellen) om zo de files te ontwijken. Nare personen kun je gemakkelijk markeren als ongewenst in jouw (virtuele) telefoonboek. Ook kun je contact onderhouden met familieleden en vrienden, die niet in de buurt wonen. Je kunt zien wat ze doen of hebben gedaan. Dat kunnen de bedrijven achter de sociale platformen ook. Om al die functies mogelijk te maken is geld nodig. Je kunt geen sociaal netwerk creëren en onderhouden, zonder een financiële injectie. Aangezien we niet willen betalen voor het gebruik van het sociale netwerk, moet het komen van advertenties. Natuurlijk zijn er zaken die wel of niet kunnen, als het gaat om jouw gegevens. Ze zouden in ieder geval niet zomaar doorverkocht mogen worden. Ook zou je niet afgeluisterd mogen worden, zelfs al in dit als controle om te zien of er niets misgaat. Wat van jou is, dat is van jou. Maar ook een beetje van Facebook of welk social media platform je ook gebruikt.

Heeft het zin om te protesteren? Nee, massaal weglopen zal nooit een oplossing zijn. Dat geldt eigenlijk voor geen platform. Er zal altijd iets nieuws geïntroduceerd worden en hierbij kan men misschien wel netjes verklaren dat het anders zal gaan als tevoren, maar de praktijk zal uitwijzen dat gratis altijd een keerzijde heeft. Gratis is leuk, maar wees erop verdacht dat jij toch uiteindelijk een prijs zal moeten betalen.

Netflix
Bron: jgryntysz / Pixabay

Hoe zit het dan met deze (huis)vader? Mijn kinderen maken gebruik van digitale middelen. Dat begint al tijdens het televisie kijken. We hebben een abonnement afgesloten op Netflix. Netflix bepaalt hiermee eigenlijk wat je kijkt. De suggesties zijn gebaseerd op wat je daarvoor hebt gekeken. Maken mijn kinderen de fout om via mijn account dingen te bekijken, dan zie ik de eerstvolgende keer als suggesties om te kijken kinderseries zoals Peppa Big of Teen Titans… altijd fijn…

Internet is geen onbekend terrein voor mijn kinderen. Althans, dat denken ze. Als ouder doe je er van alles aan om het internetten zo veilig mogelijk te houden. Zo wil mijn zoon al twee jaar lang een eigen YouTube kanaal. Sommigen zouden zeggen: doen. Ik zeg nee. De reden: je weet niet wat voor reacties dit gaat uitlokken en van wie de reacties afkomstig zijn. Bovendien zou ik echt niet weten wat hij in vredesnaam te vertellen heeft aan de rest van de wereld. Maar goed, dat is dan weer mijn bescheiden mening.

Bescherming, daar draait het allemaal om. Sommige dingen mogen niet. Andere dingen wel. Speelt hij online een spelletje, dan zorg ik ervoor dat eventuele chatfuncties afgeschermd zijn. Hoe graag hij op zijn eigen kamer ook een computer wil, het gaat niet gebeuren. In de huiskamer en wanneer ik in de buurt ben, dan mag het. Wellicht vinden sommigen dit wat overdreven, maar ik ken de gevaren. Ik ken de ‘boze’ kant van het internet. En nee, ik wil dat mijn kinderen daarmee niet te maken krijgen. Ze krijgen er ongetwijfeld mee te maken, ooit. Nu nog niet en waar ik kan, daar zal ik beschermen.

Als het om jouw privacy gaat, dan zijn er genoeg maatregelen die je kunt nemen. Als het om de privacy van je kinderen gaat, dan mag je soms best wat harder zijn. Nee zeggen op bepaalde momenten en een voorstel doen om iets anders te doen. Zelf zoeken naar alternatieven voor populaire onderdelen. Of doen wat ik deed, toen mijn zoon zo graag een vlog wilde maken: ik beloofde deze op internet te plaatsen, maar dan via mijn eigen Facebookaccount. Daarvan wist ik dat dit alleen maar leuke reacties op zou leveren.

Natuurlijk, via mijn accounts van De Goede Huisvader deel ik ook informatie over mijn kinderen met de rest van de wereld. Om de simpele reden dat ik hiermee een beeld geef van mijn leven als huisvader. Mijn kinderen zijn hiervan onderdeel. En nee, ik doe niets dat ze zelf niet leuk vinden. Wanneer ik een foto van mijn dochter plaats, dan laat ik haar dit weten. Geloof mij, ze weet prima wanneer ze dat wel of niet leuk vindt. Een slapende dochter kan niet zoveel “zeggen” (al praat ze soms wel in haar slaap), maar ze laat mij wel weten dat ze ’t leuk vindt dat ik haar vastgelegd heb en een verhaaltje erbij schreef.

Toen ze een jaartje of vijf was, had zij haar eerste nare ervaring al in de digitale wereld. Een of andere rare colporteur van een energieleverancier (ik noem geen namen, geen directe namen) vond het noodzakelijk om mijn dochter en haar vriendinnetje samen te filmen. Leuk, voor op Snapchat. Een ontkenning van zijn kant en een interventie door een politieagent toonde aan dat hij de gevolgen niet had overzien. Zijn bazen dachten er helaas anders over. Dit was toch onschuldig allemaal? Dat was een minder positieve reactie… Helaas.

Goed, terug naar al dat gemekker over Facebook. Mensen verbazen zich er ineens over dat er advertenties zichtbaar zijn via hun Facebookaccount van zaken waar ze eerder naar gezocht hebben. Ja, logisch zeg! Op bijna iedere pagina is een knop te vinden die ons helpt herinneren aan het leuk-vinden van de informatie op die pagina. Dat is de Facebook-knop. Zelfs al is deze optie niet zichtbaar, dan is er de Facebook pixel. Dat is zogeheten conversion tracking. Iets dat bedrijven helpt om te zien in hoeverre hun advertenties en informatie kunnen leiden tot een aankoop. Hoe kunnen ze beter presteren om zo meer om te zetten. Ja, dat is “keiharde” marketing. Dat is soms minder of helemaal niet leuk. Wil je er meer over weten, begin dan eens hier met lezen.

Ik claim niet de perfecte oude te zijn. Ik ben geen expert. De website De Goede Huisvader is in veel gevallen een knipoog van hoe het niet moet. Toch heb ik als (huis) vader genoeg tips voor je. Heb je interesse hierin, laat het dan weten. Laat dan weten wat voor soort tips je nodig hebt. Ik schrijf er graag over! En als het gaat om de digitale wereld waarin we leven: ook daar schrijf ik graag over. Ben je zoekende naar een antwoord op jouw vraag, stel deze dan gerust! Ik kan er dan in een later blog op terugkomen.

Delen maar!
Bron: mohamed_hassan / Pixabay

En voor nu: allemaal delen, deze pagina. Ik heb namelijk geen onbeperkt advertentiebudget en wil graag meer mensen kennis laten maken met hoe het ook kan: de man is thuis, de vrouw werkt. Emancipatie! Dus, delen, delen, delen!

Volgen
Samenvatting
Iedereen is ineens bang voor privacy
Titel
Iedereen is ineens bang voor privacy
Beschrijving
Hoe denkt deze huisvader over deze digitale wereld en de privacy?

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: