Inspiratie

Inspiratie

Inspiratie is soms moeilijk te beschrijven of te bevatten. Waar de een inspiratie uithaalt is voor de ander soms niet te begrijpen. Op de derde sterfdag van David Bowie deel ik mijn inspiratie. Inspiratie die ik haalde en nog steeds haal uit de woorden die Bowie zong.

Voordat ik aan het stukje inspiratie begin een korte uitleg. In 2004 werd ik enorm verrast. Mijn toenmalige vriendin gaf mij kaartjes voor een concert van David Bowie. Zodat we samen hiernaartoe zouden kunnen gaan. Destijds studeerde ze nog, dus het was nogal een uitgave die concertkaartjes. Ze wist dat ik hiervan enorm kon genieten. Het was nog meer genieten, omdat ik samen met haar naar dit concert kon gaan.

Het concert dat plaatsvond in 2004 zou het laatste concert zijn van Bowie in Nederland. Kort na dit concert kreeg hij problemen aan zijn hart, waardoor de tour eindigde in Tsjechië.

Die vriendin werd mijn verloofde en die verloofde werd mijn vrouw. Mijn wederhelft, die mij een laatste exemplaar gaf van een gewilde LP-box met de registratie van de concerten die Bowie gaf in 2004. Dit was zijn Reality Tour. Ik weet inmiddels dat ik een dergelijke box voor veel geld kan verkopen aan verzamelaars. Dat doe ik niet. Net zo goed als dat ik de ingelijst Lp’s van het gelijknamige album nooit zal verkopen.

 

Reality ingelijst
Reality ingelijst

De inspiratie die ik vond in de muziek (en vooral de woorden) van Bowie is eigenlijk moeilijk te beschrijven. Bowie was er altijd. Sterker nog, al voordat ik geboren werd was hij er. Nu wil ik niet overkomen als een geobsedeerd persoon. Zo iemand die hysterisch aan het janken is wanneer het idool aan het optreden is. Sterker nog, tijdens het concert heb ik alleen maar staan juichen. Het ene na het andere nummer was geweldig.

Op momenten wanneer het even moeilijk was, dan was er de muziek van Bowie. Op momenten wanneer het niet moeilijk was, ook dan was die muziek er. Ik weet dat dit voor velen niet te begrijpen zal zijn. Voor mij wel en dat is het belangrijkste dat telt.

Toen bekend werd dat er een nieuw album aankwam na jaren van stilte stond ik op de datum van uitgifte in de platenzaak. Ik heb het dan over het album The Next Day (2013). In de jaren die volgde kwam er nog een verzamelalbum uit maar wederom werd het stil. Totdat bekend gemaakt werd dat er op 8 januari 2016, de 69ste verjaardag van Bowie, een nieuw album uitgebracht werd. Dat was ★ (Blackstar).

Wederom stond ik op de dag waarop het album uitkwam in de platenzaak. Thuisgekomen luisterde ik naar de muziek en kon een en ander niet plaatsen. Ik kende de muziek van Bowie, maar dit was anders. Nee, ik had geen voorgevoel. Ik had niet het idee dat op 10 januari 2016 – twee dagen na het verschijnen van dit album – het nieuws bekendgemaakt werd dat hij was overleden.

Inspiratie komt soms uit onverwachte hoek. Soms is het een woord of soms is het een beeld. Als het om de inspiratie gaat die ik haalde uit de muziek van Bowie, dan springen een aantal nummers er tussenuit. Denk dan aan de woorden uit I’m afraid of Americans.

Yeah, I’m afraid of Americans
I’m afraid of the words
I’m afraid I can’t help it
I’m afraid I can’t
I’m afraid of Americans

De waarheid is dat ik soms ook bang ben voor sommige Amerikanen. Dit nummer van het album Earthling (1997) steekt zonder meer de draak met die Amerikanen die de wereld denken te kunnen regeren vanuit een positie die hen eigenlijk niet in staat zou mogen stellen om dit te doen. Nog steeds actueel lijkt mij, in een periode van Donald Trump.

Meer opwekkender dan de boodschap in I’m afraid of Americans is die van het nummer Heroes (1977).

Oh we can beat them, for ever and ever
Then we could be Heroes, just for one day

Iedereen kan een held zijn, zelfs al is het voor maar een dag. Liefde geeft je kracht en kan je tot een held maken. Noem het een every day hero.

Uit datzelfde jaar, 1977, stamt ook het nummer Sound and vision. Oorspronkelijk bedoeld als een instrumentale versie, waarop Bowie zijn kunsten als saxofonist liet zien.

Hoewel de muziek vrolijk klinkt, is de boodschap allerminst vrolijk. De blauwe kamer waarover hij zingt is een plaats waar hij zal moeten verblijven om te stoppen met de drugs die hij neemt. Ten tijde van het nummer verblijft hij in Berlijn en hij wil niets liever dan afkicken. Dit lukt hem uiteindelijk ook. Was dit niet het geval geweest, dan zou Bowie ons misschien niet zolang voorzien hebben van zijn muziek.

Bowie’s relatie met de ruimte is altijd aanwezig geweest. Als kind verslond ik boeken en tijdschriften die over de ruimte gingen. Ik wist alles van de Space Race uit de jaren zestig. Een periode waarin David Bowie begon met zijn muzikale carrière. Het is daarom niet meer dan logisch dat ook hij zich liet inspireren hierdoor. Neem nu de nummers Space Oddity (1969, het jaar van de eerste maanlanding) en  Starman (1972). Of de aparte combinatie met de Pet Shop Boys in het nummer Hello Spaceboy (1995). Dit laatste nummer deed niet zoveel bij mij, pas toen ik in 2004 een live versie hoorde van dit nummer.

https://www.youtube.com/watch?v=r-PqTxUU1SU

 

Misschien komt dit omdat veel nummers van Bowie op een zeer goede manier tijdens live-registraties vertolkt werden. Of misschien was het dat moment, tijdens het concert in Amsterdam. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik voldoende inspiratie vond in de vele creatieve uitingen van Bowie. Of het nu Jareth the Goblin King was of Major Jack Celliers…

Waarom schrijf ik over inspiratie en bestaat de tekst die ik schrijf voornamelijk uit een beschrijving van het werk van Bowie? Simpel? Inspiratie: het is voor de een te begrijpen, voor de ander niet. In mijn geval is het te begrijpen. Ik zag een man die de grenzen van zijn eigen kunnen opzocht. Die stroomopwaarts wilde zwemmen en met als resultaat: een erfenis aan schitterende woorden en muziek!

Vandaag, 10 januari, denk ik aan David Bowie! Voor mij een bron van inspiratie!

 

Lp's van David Bowie
Lp’s van David Bowie

 

 

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

3 reacties op “Inspiratie

  1. Mooi! Heb laatst weer een documentaire van Bowie gezien, over dat laatste album onder meer maar ook de beginjaren. Een bijzondere man.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: