Lessen die we zouden moeten trekken

Lessen die we zouden moeten trekken

Corona crisis Gedachten

Het is natuurlijk erg gevaarlijk om te schrijven over iets dat nog steeds actueel is. Iets waarvan de cijfers en feiten dagelijks kunnen veranderen. Gevaarlijk of niet, toch ga ik erover schrijven. Ik wil het graag hebben over de lessen die we zouden moeten trekken uit deze crisis.



Dagelijks worden we overspoelt door berichten over het corona virus. Het voordeel is dat ik niet eerst een beschrijving moet geven wat dit virus precies inhoudt, voor zover je dit een voordeel mag noemen. Verder zijn er weinig voordelen aan dit virus. Het is een virus dat ons allemaal in de greep houdt en de onzekerheid die dit met zich meebrengt is enorm.

Het virus. Alsof er geen ander virus bestaat. Alsof er ineens geen andere ziekten in de wereld meer bestaan die gevaarlijk of zelfs dodelijk zijn. Kanker, HIV of welke levensbedreigende ziekte dan ook. Ze krijgen ineens geen aandacht meer. Dit terwijl het allemaal wel nodig is. Hoognodig is. Want ook dit zijn verschrikkelijke ziekten. Ziekten die ons leven ook kunnen beïnvloeden op een zeer ingrijpende manier.

Wanneer ik alles opzijzet, dan zie ik een medische noodsituatie. Dit alles heeft op ons dagelijks leven een grote invloed. Je werkt thuis. Heb je kinderen, dan geef je hun thuis les. Boodschappen doen is een uitdaging. Wil je erop uitgaan, dan kan dit niet zomaar. Je bent beperkt in je dagelijkse doen en laten. Iets dat we maar moeilijk kunnen accepteren. Misschien sommige mensen.

Ons land is overgegaan naar een lockdown light of een intelligente lockdown. Een situatie waarin we dus beperkt worden. Dat brengt ontzettend veel leed met zich mee. Denk aan de ondernemers, die niet kunnen doen wat ze willen doen. Zelf ben ik er natuurlijk ook een van. Maar goed, daarover wordt genoeg geschreven. Dit gaat over de lessen die we kunnen trekken uit dit alles.

Thuiswerken was voor veel van ons nooit een optie. Natuurlijk zijn er beroepen waarin dit echt niet kan. Denk bijvoorbeeld aan een stratenmaker of een treinconducteur. De lijst met beroepen waarin je niet kunt thuiswerken is lang. Daar staat wel een lijst tegenover van beroepen waarvan we dachten dat thuiswerken geen optie was.

Op social media zie ik veel foto’s voorbijkomen van gezinnen die samen aan de slag gaan. Samen. Dat is een belangrijk punt. Nu we gedwongen worden hiertoe, lijkt dat samen mogelijk te zijn. Waar we eerder vasthielden aan de vertrouwelijke verdelingen binnen het gezin, lijkt er nu veel meer mogelijk te zijn. Is dit iets dat we vast moeten houden? Zeker! Het is niet de eerste keer dat ik erover schrijf. Iets zegt me dat het ook niet de laatste keer zal zijn.

Waarom is dit belangrijk?

Het is dus vaker voorgekomen dat ik schreef over die gelijke kansen op de arbeidsmarkt. Een argument dat vaak aangevoerd wordt om vast te houden aan de vertrouwde rollenpatronen heeft te maken met het idee dat dit altijd al zo is geweest. Veranderen zou niet kunnen. Deze situatie laat ons zien dat er wel degelijk iets te veranderen valt en dat dit mogelijk is.

Natuurlijk, de omstandigheden zijn verre van ideaal. Veel ouders voelen een bepaalde druk. Je wilt het allemaal goed doen. Zet dat idee opzij, hoe moeilijk het ook is. Tenzij je een achtergrond hebt in de onderwijssector, zal het altijd moeilijk zijn. Je bent geen juf of meester. Voor dit moment word je wel in die rol gedwongen. Wanneer het allemaal voorbij is, hoef je er niet voor te kiezen om terug te vallen op de oude patronen. Denk later daarom nog eens goed na over dat wat je toen (nu dus) deed.

Afstand

Een andere les die we hieruit moeten trekken is dat het sociale niet vergeten mag worden. Hoe fijn is het straks weer om familieleden en vrienden te kunnen zien, zonder die 1,5 meter afstand? Zonder die social distance? Dat is iets om te koesteren, terwijl je dit misschien voorheen nooit deed.

Natuurlijk, dit alles is vrij zweverig en kan met moeite neergesabeld worden. Wanneer je dit zou willen. Willen we alleen weer terug naar die harde maatschappij waarin het een kwestie is van “Pech gehad?” Naar een samenleving waarin sommige mensen geen goede ondersteuning krijgen?

Er is nog steeds veel te veranderen als het gaat om de ondersteuning. Niet iedereen zal dit voelen. Ook zal niet iedereen het ermee eens zijn. Toch koester ik de hoop dat dit slechts een zaadje is van iets dat uit zal groeien tot iets mooiers. Iets waarop geen prijskaartje geplakt gaat worden. Een gebeurtenis, die begon met de uitbraak van een virus.

Spiegel

Dat is wat ik hoop. Ik hoop dat er lessen getrokken gaan worden uit dit alles. Noem het een spiegel om zo te zien of er iets aan de hand is met je gezicht. Is er iets aan de hand, dan hoeft dit niet ernstig te zijn. De wetenschap dat er dan voor je gezorgd kan worden, dat zou een geruststelling moeten zijn. Het zou geen zoektocht moeten zijn.

Hartverwarmend zijn de vele initiatieven die voortkomen uit dit alles. Het zijn er te veel om op te noemen. Er gaat geen dag voorbij zonder dat er weer een nieuw initiatief gepresenteerd wordt. Dat zijn ook de juiste lessen. Dat we dit ook zouden moeten doen, wanneer alles voorbij is. Wanneer het, net zoals andere gebeurtenissen uit het verleden, een onderdeel is geworden van onze geschiedenis.

Hoeveel lessen zijn er nog meer te trekken uit dit alles? Ik ben er ongetwijfeld veel vergeten. Wat er in ieder geval niet in thuishoort zijn onverdraagzaamheid, haat en ongeduld. Dat zijn zaken die we na dit alles maar een andere plaats moeten gaan geven. Ergens ver weg van hier.

1 thought on “Lessen die we zouden moeten trekken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.