Leven in Quarantaine

Leven in Quarantaine

Corona crisis

Op 15 maart werd bekend gemaakt dat de scholen in Nederland gesloten zouden worden. Ouders moesten al thuiswerken, maar werden nu ineens onderwijzers. Het gevolg was een aanpassing van ons leven. Het leidde er ook toe dat ik begon (na zeven dagen overigens) met de fotoserie “Leven in Quarantaine.”

English version

 

Wanneer je mij in januari of februari van dit jaar gevraagd zou hebben dat de scholen in Nederland voor langere tijd gesloten zouden worden, dan had ik je waarschijnlijk raar aangekeken. Toch werd dit de realiteit. Een realiteit waar niet iedereen zich even goed in kon vinden. Vergeet niet dat er nog steeds veel mensen zijn die van mening zijn dat het allemaal overdreven is, de maatregelen die door de overheid aangekondigd zijn. Nieuw is alleen wel dat sinds een aantal weken het erop lijkt dat niet iedereen zich nog langer kan vinden in de maatregelen. Men voelt zich beperkt en beroept zich erop dat het allemaal best wel mee kan vallen. Die discussie ga ik niet voeden. Het is duidelijk dat het corona virus of COVID-19 geen milde griepjes zijn. De sterfgevallen zijn voldoende. Ze vertellen ons het verhaal van mensen die de ziekte niet wisten te overleven.

Quarantaine Dag 7: BMX-les
Quarantaine Dag 7: BMX-les

Zeven dagen nadat we onderwijzers werden, stelde ik als grapje voor dat zoonlief zijn BMX-uitrusting moest pakken en dat we dan een foto zouden maken op de tafel in de woonkamer. Dezelfde tafel als waar mijn wederhelft aan werkte. Zij werkte vanuit huis. Hoe zat dit dan met mij?

Als fotograaf moest ik genoegen nemen met het wegvallen van opdrachten. Wie zat (en zit) er nog te wachten op een fotograaf? Prioriteiten bij andere ondernemers en bedrijven kwamen bij heel andere dingen te liggen. Website ontwikkelen was dus ook niet aan de orde. Vertalingen en ander schrijfwerk was ook geen optie, want er waren geen opdrachten. Kortom, ik moest er ook genoegen mee nemen dat ik niet veel te doen had.

De modelspoorbaan
De modelspoorbaan

Natuurlijk, ik was begonnen aan een project dat ik omgedoopt had tot een “Corona project.” Dat was mijn modelspoorbaan (het eerste gedeelte is nagenoeg af). Even had ik het idee om mijn talenten als schrijver in te zetten voor iets anders, wat ik overigens ook gedaan heb. Ik was besloten om mijn bijdrage te leveren in de strijd tegen nepnieuws. Zo publiceerde ik enkele artikelen over onjuiste berichtgeving. Maar dat waren er niet veel.

Onderwijs nam een belangrijke rol in. Logisch, want de kinderen hadden soms ondersteuning nodig. Waar mogelijk paste mijn wederhelft haar werkzaamheden aan, zodat onze kinderen de luxe hadden om te beschikken over twee privé docenten.

Na de eerste foto volgden er leuke reacties. Men kon het wel waarderen om te zien hoe iets normaals (het werk) gecombineerd werd met een overdreven activiteit. Dat was op de eerste foto dus de BMX-les. De lessen waren abrupt gestopt, wat moeilijk te bevatten was. De wedstrijden zouden voorlopig niet doorgaan.

Na een extra foto waarbij dochter in de achtertuin aan het free runnen was, besloot ik er een fotoserie van te maken. Overdreven lessen. Natuurlijk niet altijd gebaseerd op de waarheid. Hierbij ging me het niet om de aantallen volgers, maar om het stukje afleiding. Een afleiding tussen alle minder positieve berichten over COVID-19.

Het liep hier en daar wat uit de hand. Zo erg zelfs, dat de kinderen meer en meer aan begonnen te dringen op het maken van een foto. Zo kwamen ze zelf ook met ideeën.  Ook mijn wederhelft dacht mee. Sterker nog, mensen die ik niet eens ken begonnen ook actief mee te denken via social media.

Toen de eerste contouren van versoepeling van de lockdown eraan begonnen te komen, vroegen mensen zich af wat er zou gaan gebeuren wanneer de kinderen weer naar school zouden gaan.

In ons geval komt er op maandag 11 mei niet alleen een einde aan de vakantie. Het is ook de dag waarop we twee kinderen naar school brengen. Twee verschillende scholen, wat nogal een uitdaging is. Ze hebben dezelfde aanvangs- en eindtijden. We moeten goed gaan bedenken hoe we dit precies gaan doen.

Omdat zoonlief naar een school gaat met kleinere klassen (speciaal basisonderwijs), zal hij vijf dagen per week naar school gaan. Dochterlief gaat naar de vrijeschool en zal op maandag en donderdag naar school gaan. Op dinsdag, woensdag en vrijdag krijgt ze nog gewoon thuisonderwijs. Toch is het anders als voorheen. Vandaar dat de serie in de vorm zoals ik deze nu gepresenteerd heb zal eindigen.

Guus

Guus
Guus is voorzien van een hartje, zodat je ‘m kunt herkennen

Niet alles zal hetzelfde zijn of worden. Dat heeft alles te maken met “Het Nieuwe Normaal.” Dat vereist van ons dat we andere dingen doen dan dat we normaal gesproken zouden doen. Kijk ik verder in de toekomst, dan hou ik er rekening mee dat er geen kampeervakantie gehouden kan worden. Dat was misschien helemaal niet het geval, want over enkele weken zal ons gezin uitbreiden. Dan is het Guus die ons leven zal verrijken. Guus is op 6 mei geboren en is een bruine labrador. De keuze om ons gezin uit te breiden heeft niets te maken met de Corona Crisis. Dat idee hadden we al langere tijd.

Nu kun je de vraag stellen wat er na de foto van de 55ste dag gaat gebeuren. Dat merk je op maandag 11 mei. Dus zal je nog even geduld moeten hebben.

 

3 thoughts on “Leven in Quarantaine

  1. Briljante foto’s in ieder geval!

    Ik vind het zelf wel wat hebben, de rust van Corona tijd. Geen clubjes, nergens heen, niet nadenken over hoe laat we kunnen eten omdat er iemand ergens heen moet. Prioriteiten verschuiven. Kleine dingen worden opeens belangrijk.

    Maar we zijn toch ook wel weer blij als de scholen straks (morgen!) weer beginnen….

    1. Dankje!

      Het is inderdaad een aparte tijd zo. Laten we hopen dat het goede (wat zich nu ontwikkelt) nog lang als echo blijft!

      Morgen eerste schooldag?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.