Naar de middelbare school

Naar de middelbare school

Het zijn soms geen gemakkelijke jaren geweest. Na de gedwongen overstap naar speciaal basisonderwijs voor ons oudste kind, brak er een moeilijke tijd aan. Een tijd van geweld, van pesten. In het laatste jaar kies je normaal gesproken voor de school van je keuze. Hoe ging dat in ons geval?

Video

Het is vrijdagavond en zojuist plaatste ik een video met Engelse ondertiteling op IGTV en Facebook. Dit deed ik omdat er ook mensen volgen die de Nederlandse taal niet spreken. Ik vind het enorm belangrijk om dit verhaal te delen. Zodat anderen erdoor geïnspireerd kunnen worden. Het is ook bedoeld om te laten zien wat bepaald nieuws voor impact kan hebben.

De geschiedenis, daarover heb ik genoeg geschreven. Ons kind moest van regulier basisonderwijs overstappen naar speciaal basisonderwijs, met een tussenstap in het vrijeschoolonderwijs. Die overstap of tussenstap pakte ongunstiger uit. Je zou kunnen stellen dat de schade al was aangericht. De schade veroorzaakt onder andere door pestgedrag.

Nooit een excuus

Nooit hebben we als ouders een excuus mogen ontvangen van de school waar ons oudste kind als eerste naar toe is gegaan. Blijkbaar was dat niet belangrijk genoeg. Het kan ook zijn dat het gewoon een kwestie was van niet weten hoe je ermee om moest gaan.

Afgelopen week nog liet mijn wederhelft de hond uit. Ze passeerde het schoolgebouw. Daar werd ze aangesproken door een lief meisje, die onze hond inmiddels heel goed kent. Binnen no-time stonden er allemaal kinderen aan het hek om aandacht te geven aan de hond. Daarop liep de lerares ook maar naar het hek. Dat was de oude juffrouw van ons kind. Er ontstond een vreemd gesprek.

Therapie

“Jij was toch van Dante?” vroeg ze aan mijn wederhelft. Alsof dat na vijf jaar niet helemaal meer duidelijk mocht zijn. Ze vroeg of ons kind “toch nog goed terecht gekomen was.” Geërgerd door de eerste vraag beet mijn wederhelft haar toe dat het niet goed gekomen was. De schade was te groot om nog normaal te functioneren. Drie jaar therapie volgden, inclusief EMDR-therapie. Dat was ervoor nodig om de schade te herstellen en zijn trauma als gevolg van het overlijden van zijn opa opgelost heeft. Dat laatste, daar kon de eerste school natuurlijk weinig aan doen. Waar men wel wat aan kon doen was de Cito-toets die drie dagen na begrafenis toch echt afgenomen moest worden. Dat moest, dat moest. Het gevolg was het verder opbouwen van zijn faalangst.

Het bleef stil nadat mijn wederhelft alles vertelde. Na een pauze aarzelde de leerkracht en zei dat ze altijd haar best gedaan had. Dat was misschien in haar gedachten de juiste conclusie. Wij denken er anders over. Maar goed, wij zijn geen onderwijsexperts.

Thuisonderwijs

Eigenlijk zijn we dat wel een beetje geworden. Niet alleen vanwege de didactische vaardigheden die mijn wederhelft bezit. Lang voordat thuisonderwijs voor heel Nederland gemeengoed geworden was, hielden wij er ons al mee bezig. Het verschil was de grilligheid waarmee het plaatsvond. Dat werd veroorzaakt door het ontbreken van een patroon. Voor iedere ouder die de afgelopen maanden thuisonderwijs gegeven heeft: je werkte van maandag tot en met vrijdag. In ons geval kon het op ieder willekeurig moment zijn. Die willekeur, dus wanneer ons kind naar huis gestuurd werd (omdat school het ook even niet meer wist), die zorgde ervoor dat ik (samen met mijn burn-out) besloot huisvader te worden. Nee, ik reken mijn kind niets aan. Wel de leerkrachten die besloten dat ze het even niet meer wisten. Op een school voor speciaal basisonderwijs zou je dit niet verwachten. Toch was dit de realiteit.

Inmiddels ben ik toch weer bezig met geschiedenis. Ik wilde het eens hebben over de schoolkeuze voor een kind dat onderwijs volgt op een school voor speciaal basisonderwijs. Waar andere kinderen uit groep zeven en acht met plezier allerlei open dagen van scholen kunnen volgen (al dan niet online, vanwege de COVID-19 maatregelen), moesten wij onze zoektocht beperken. Niet iedere school zou in aanmerking komen. Sterker nog, ons werd geadviseerd om te kiezen voor een middelbare school voor speciaal onderwijs. Tegenstrijdig was wel dat er zo vaak werd gezegd dat Dante niet echt thuishoorde op een basisschool voor speciaal onderwijs.

Agora onderwijs

De keuze werd bewust ‘klein’ gemaakt. Dit om te veel teleurstellingen te voorkomen. Uiteindelijk kwamen we uit bij Agora onderwijs. Een nieuwe onderwijsvorm. In 2018 slaagden leerlingen die in 2014 gestart waren in Roermond. Langzaam verspreidde dit type onderwijs zich over Nederland.

Leerlingen van VMBO tot aan gymnasium worden op een andere manier onderwezen. Het gaat dan om een persoonlijke leerroute zonder vakken, toetsen, cijfers en rapporten. Maar wel met een Centraal Schriftelijk Eindexamen. Op niveau waarop de leerling presteert.

“Niet speciaal zijn”

“Ik wil niet speciaal zijn,” blijft nog altijd echoën in mijn hoofd. Een uitspraak van een kind dat echt niet meer naar speciaal basisonderwijs wilde. Het idee dat er een vervolg zou komen in de vorm van voortgezet onderwijs, dat was een nachtmerrie. Voor ons ook. We zagen de afgelopen jaren zoveel groei.

De vraag was alleen: hoe kom je uit dit systeem? Hoe zorg je ervoor dat er wel sprake is van een school naar keuze? De keuzes beperkten zich tot twee scholen. Waarvan uiteindelijk het Agora onderwijs gewonnen heeft. De andere keuze was een beroepscollege. Wat een voordeel was: de twee scholen behoren tot dezelfde overkoepelende organisatie en een van de personen betrokken bij de aanmelding was werkzaam voor beide scholen.

Hoe ga je dan te werk? In dit geval was het zo dat er een loting plaats zou vinden. De school heeft een beperkt aantal plaatsen te vergeven. Er was sprake van een loting. Ons kind zou, omdat er sprake was van speciaal basisonderwijs als voorgaande school, op een lijst komen met leerlingen die in aanmerking kwamen voor een aparte loting. Aparte loting of niet, het bleef een loting. Het was dus erg spannend.

Motivatiebrief

Een motivatiebrief moest meegestuurd worden met de aanvraag. Die moest zelf geschreven zijn. Natuurlijk hebben we geholpen. Zo wees ik op de interessante functie in Microsoft Word die de naam Spellings- en grammatica controle draagt. Eentje waarvan ik soms ook dankbaar gebruik van maak.

De aanvraagformulieren waren verstuurd, een meedoe dag werd online bijgewoond en nu was het wachten. Totdat we een verzoek kregen om met z’n drieën langs te komen. Daar mocht ons kind vertellen waarom hij graag naar deze school wilde. Toen was het opnieuw wachten.

Eigenlijk hadden we ons al ingesteld op teleurstelling. Misschien was het een noodzakelijk kwaad. Om ons te beschermen. Totdat we een e-mail ontvingen met het verzoek om als ouders nog een keer langs te komen. Er waren nog wel wat vragen. Die moesten beantwoord worden en daarna zou ons de verdere procedure uitgelegd gaan worden.

Loket

Tijdens het gesprek werd duidelijk dat school nummer twee van de keuzelijst af zou vallen. Er werd al gesproken over een loket voor speciaal onderwijs, mocht dit nodig zijn. Langzaamaan begon ik te denken dat dit avontuur misschien toch niet ging lukken. Totdat er ineens afgerond werd. Met de mededeling: “We weten genoeg.” Daar werd aan toegevoegd dat men ons kind graag zou willen zien starten.

Welke beschrijving ook probeer te geven, het komt niet in de buurt van wat er op dat moment aan emoties werd beleefd. Vergeet niet dat het een aantal moeizame jaren waren. Ja, er was veel progressie van ons kind. Toch was er nog steeds sprake van een speciale school. Hoe vaak hadden we niet gehoord dat de school voor speciaal voortgezet onderwijs niet geaccepteerd werd door ons kind? Niets speciaal, maar gewoon. Dat is wat het gaat zijn; gewoon, maar wel op een bijzondere manier. Agora onderwijs is allesbehalve gewoon. Het is persoonlijk, het is op maat. Wanneer ik destijds de keuze had tussen dit type onderwijs en het onderwijs dat ik volgde, dan had ik geen moment geaarzeld. Dan koos ik voor Agora onderwijs.

In de toekomst kijken kan ik niet. Wanneer ik dit wel zou kunnen, dan zou ik nu een rijk man geweest zijn. Misschien ben ik het door deze toelating wel. Niet in materialistische zin. Dit is groots.

Stofzuigen

Maar goed, misschien maak ik het weer te groot. Ik ben geen expert, daarom ga ik maar weer eens stofzuigen. Iets waar ik wel goed in ben (denk ik).

Geef een reactie