Op de camping

Het mag duidelijk zijn: wij houden van kamperen. We verblijven momenteel op de camping en dat weet je wanneer je de updates leest via Facebook of Instagram. Iedereen die wel eens gekampeerd heeft zal weten dat het soms eigenlijk weinig uitmaakt of je kampeert in Nederland of in het buitenland. Dit zijn de vaste rituelen van de camping.

De ik-weet-het-echt-beter-kampeerder

Laten we met dit type eens beginnen. Dit type is van het kaliber Ik weet het beter. Eigenlijk zou de omschrijving Ik denk het beter te weten een betere zijn. Doorgaans zijn dit mannen. In een heel enkel geval wil een vrouw zich ook wel eens schuldig maken hieraan. Ze putten uit jaren van ervaring en schijnen ieder kampeermiddel van binnen en buiten te kennen. Het maakt hen niet uit of je nu wel of niet zit te wachten op hun advies. Dit advies komt net op dat moment wanneer je er weinig tot geen behoefte aan hebt. Bijvoorbeeld wanneer je jou kroost terecht wijst en aan het uitleggen bent dat de voortent op dat moment geen goede speelplek is. Dat is het moment wanneer je net bezig bent om de voortent in te richten.

Ook wil het voorkomen dat deze kampeerder advies gaat geven wanneer jij nog bezig bent om het nieuwe kampeermiddel op te zetten en hierbij zorgvuldig de handleiding volgt. Van het ene op andere moment staat een wildvreemd iemand met jouw stokken in zijn of haar hand. Dat moet echt niet zoals de beschrijving het aangeeft. Het resultaat: je probeert beleefd te zijn en het lijkt je niet handig om nog een half uur extra in de hitte of stromende regen te besteden aan het opzetten van een kampeermiddel of deel ervan.

We zijn er weer!

Wij kamperen een aantal jaar achter elkaar op dezelfde camping. Dat is een camping waar mijn wederhelft al komt sinds dat ze klein of kleiner was. Toch beschouwt ze zichzelf niet als echt onderdeel van de camping. Dat doen anderen overigens wel. Zij beschouwen het als vanzelfsprekend om zichzelf te introduceren met de veelzeggende woorden Daar zijn we weer! Dan mag je zelf uitmaken of beslissen of dit een goed of slecht voorteken is.

Geen zorgen, niemand die je kan zien…

Er zijn campings waar het normaal is dat de bezoekers rondlopen alsof ze net geboren zijn. Naakt dus. Dat is niet mijn vorm van recreatie. Toch mag en moet iedereen dit zelf weten. Sta je alleen op een camping waar het niet gebruikelijk is om je te vertonen in adams- of evakostuum, dan doe je dit ook niet. Wil je dit wel doen, dan doe je dit in je eigen kampeermiddel. Daar is niets mis mee. Ik kleed mij ook om in de tent. Dan zorg ik er wel voor dat ik niet de overige campinggasten laat mee kijken. Op de een of andere manier is dat niet voor iedereen duidelijk, soms.

Zomerhitte, ramen open! In een caravan kunnen de temperaturen soms aardig oplopen. In een camper trouwens ook. Gelukkig voor deze mensen bestaat er zoiets als gordijnen. Blijkbaar gold dat niet voor de Duitse familie die naast mijn wederhelft stond, toen ik enkele dagen in Leiden was (ik onderbreek mijn vakantie dit jaar enkele malen, voor werkzaamheden).

We hebben een club!

Kinderen kunnen er ook wat van. Ook zij schijnen soms helemaal los te gaan op een camping. Zo moest ik mijn dochter – geduldig – uitleggen dat hun club een leuk idee was. De filosofie om alle regels van de camping te breken vond ik een wat minder goed idee.

Die clubjesvorming is overigens niet gebonden aan jonge campinggasten. Oude of oudere campinggasten kunnen er ook wat van. Al doen zij niet aan die clubs waarbij de regels verbroken worden. Nee, dit zijn de mensen die elkaar eens fijn gaan op zoeken. Daar is niets mis mee. Sterker nog, we hebben inmiddels ook kennis gemaakt met aardige mensen die we nog regelmatig spreken. Nee, ik doel meer op die clubjes mensen die ervoor kiezen om lekker gezellig te doen. Dat ene zinnetje lekker gezellig doen… het zegt genoeg.

We worden niet gehinderd door tijdszones

Overdag schreeuwen, ’s avonds schreeuwen. Voor deze kampeerders gelden geen regels op het gebied van decibellen. Of het nu ’s ochtends of ’s avonds is, geluidsrecords kunnen en mogen altijd gebroken worden. Dat geldt ook voor de maximumsnelheid op de camping wanneer je met de auto over het terrein wilt rijden. Sterker nog, het record kan altijd verbeterd worden!

Mijn kind doet nooit, echt nooit, wat raars, naars of vervelends

Dat doen mijn kinderen wel. Ik ben de laatste om toe te geven dat ook zij zich soms misdragen. Ruzie maken, raar gedrag omdat je indruk wilt maken op andere kinderen. Noem het maar op. Toch zijn er ouders die blijkbaar in hun eigen Disneyland leven. Hun kinderen doen nooit, maar dan ook nooit, wat raars, naars of vervelends.

Een ander kind slaan, vervolgens uitschelden en wanneer je als ouder daar wat van zegt uitgescholden worden, dat ligt toch echt niet aan dat kind. Nee, het zal de benadering of behandeling wel zijn. Echt.

Het is nooit af

Een kampeerplaats is iets dynamisch voor sommige mensen. Er kan altijd wat verbeterd worden. Zelfs al sta je maar drie dagen op een camping. Dit type kampeerder loopt rond met een wat verwilderde blik in de ogen. Stel je voor dat de tent misschien niet goed staat? Of staat de caravan of camper wel waterpas?

Deze campinggast is doorgaans ook een van de eerste die aan de slag gaat met stormbanden. Zodra de windkracht ook maar iets toeneemt, worden met grof geweld haringen de grond in geslagen. Je kunt maar nooit weten wat er gaat gebeuren.

Daar staan de campinggasten die het wel goed vinden tegenover. Zonder enige moeite kunnen zij weg gaan zonder spullen veilig te stellen die nat kunnen worden. Denk dan aan meubilair of aan wasrekken. Bij thuiskomst is er steevast de verbazing dat alles tocht wel erg nat is geworden.

De ongeschreven regels

Er zijn genoeg ongeschreven regels die van toepassing zijn tijdens een verblijf op de camping. Wil je graag even lekker dicht bij elkaar liggen (lees seks hebben), dan doe je dat als de egeltjes. Heel voorzichtig. Al maken die beesten – zo hebben wij vorig jaar ervaren – wel een enorme partij herrie. Die herrie laat je achterwegen. Niet iedereen hoeft te weten dat je de tijd van je leven hebt. Ook al duurt dat bij sommigen misschien erg kort.

Een andere ongeschreven regel is de privacy. Da’s lastig. Je leeft immers dichter op elkaar. Toch doe je enigszins je best om de privacy van anderen te respecteren. Niet iedereen overigens. Zo hoorde ik vanochtend iemand zichzelf prijzen voor dat dingetje dat hij in de pot liet vallen…

Het is geen kwestie van de eerste moeten zijn. Je hoeft niet als eerste te zijn. Wie heeft er haast tijdens de vakantie? Toch is er bij sommige mensen sprake van een ware geldingsdrang. Als eerste een parkeerplaats vinden en claimen. Als eerste bij het zwembad willen zijn. Die stress om als eerste te moeten zijn lijkt mij bijzonder vermoeiend. Waarschijnlijk hebben dit soort kampeerders een paar weken nodig om bij te komen van hun vakantie.

De hamvraag: Wat voor kampeerders zijn wij?

Na het lezen van dit alles kun je de vraag stellen wat voor kampeerders wij dan zijn. Eigenlijk geen van alles. We kamperen omdat we het zelf leuk vinden. Niet om anderen – ongevraagd – te storen. Niet om een bepaalde geldingsdrang te uiten. Maar bovenal kamperen wij, omdat wij het leuk vinden. Op onze manier. En daar gaat het om.

Is het dan echt zo verschrikkelijk, dat kamperen? Moeilijke vraag. Het moet je liggen. Je moet het leuk vinden. Nou ja, moeten. Het is een kwestie van wat je zelf leuk denkt te vinden. Maar ook wat jouw kinderen – indien van toepassing – leuk vinden. Niet omdat je een vermeend expert bent. Het is tenslotte vakantie. Al lijken sommigen dat te vergeten…
Volgen

Vind ik leuk:

%d bloggers liken dit: