Ouderschapsverlof als ruimte om te kiezen tussen werk en zorg

Ouderschapsverlof als ruimte om te kiezen tussen werk en zorg
Geschatte leestijd3 min.

Leuk voor iedere ouder die het nu nodig zou hebben is het natuurlijk niet. De overheid heeft besloten om vanaf 2022 negen weken van het ouderschapsverlof door te betalen. Het goede nieuws voor de werkgevers is dat de overheid een deel van de kosten voor haar rekening zal nemen. Het slechte nieuws is dat dit nog steeds geen volledig of volwaardig salaris zal zijn.

Eerst het positieve nieuws. “Den Haag” ziet ook in dat het belangrijk is dat ouders die dit normaal gesproken misschien niet doen meer tijd gaan besteden aan de zorg voor kinderen. Samen met de regeling die van kracht is vanaf juli 2020 zorgt dit ervoor dat ouders een beroep kunnen doen op totaal vijftien weken van deels doorbetaald ouderschapsverlof.

De regeling zoals die vanaf de zomer van 2020 gaat gelden was al eerder vastgesteld en bestaat uit vijf weken betaald verlof in de eerste zes maanden na de geboorte van een kind. De negen weken die er vanaf 2022 bij komen worden dus deels doorbetaald.

Het minder positieve nieuws heeft alles te maken met de manier waarop vastgesteld wordt wat de ouders krijgen. De uitkering is, zoals de NOS meldt, de helft van het dagloon. Het maximum dat hierbij wordt gehanteerd is vijftig procent. Helemaal doorbetalen is dus niet aan de orde.

Een ander belangrijk punt van aandacht is de manier waarop er in twee fasen gekozen wordt voor het invoeren van deze regels. Wanneer iets echt belangrijk is, dan zou je verwachten dat zoiets snel ingevoerd zal worden. Maar dat is niet het geval. De regeling gaat volgens de verantwoordelijke minister (Wouter Koolmees, minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) pas over twee jaar in, om zo de werkgevers en het UWV (verantwoordelijk voor de uitbetaling) in staat te stellen om zich aan te passen.

Helemaal zeker is het overigens nog niet. Er bestaat een kans dat de plannen niet doorgaan. Het wetsontwerp moet na de zomer behandeld worden door de Tweede Kamer. Of dat ook daadwerkelijk kan gebeuren, is afhankelijk van hoe de crisis zich verder gaat ontwikkelen. Bovendien is “na de zomer” een ruim begrip.

Twee regelingen

Wat het lastig gaat maken is het idee dat er twee soorten regelingen bestaan. Zou het niet makkelijker zijn om gewoon te kiezen voor een regeling? Die vanaf hetzelfde moment in werking zou treden?

Vrouwen en mannen

Er wordt voor deze regelingen geen onderscheid gemaakt tussen vrouwen en mannen. Zo gaat dit niet ten koste van de zestien of twintig weken zwangerschapsverlof voor vrouwen. Ook zij kunnen gebruik maken van de negen weken ouderschapsverlof.

Dat het niet aankomt op alleen vrouwen is voor minister Ingrid van Engelshoven (minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) ook belangrijk. In het eerdergenoemde artikel van de NOS wordt Van Engelshoven geciteerd: “Kersverse vaders voelen zich door ons stelsel aan maatregelen gedwongen meer uren te blijven werken, en moeders om meer tijd te steken in zorgtaken. Daar wil ik van af.”

Dat is natuurlijk een heel goed idee. Het veranderen van de traditionele taakverdeling. Niet in de eerste plaats om vrouwen nog meer mogelijkheden te bieden op de arbeidsmarkt – mits werkgevers hierin ook mee willen gaan. Voor mannen is dit ook enorm belangrijk, want zij krijgen nu financiële voordelen. Zonder de financiële voordelen blijft het een beetje aanmodderen als het gaat om de periode na de geboorte van een kind. Of het ook echt een prikkel gaat zijn, dat zal de tijd ons leren.

Hoe deed ik het?

Nu ben je vast benieuwd hoe deze huisvader het deed na de geboorte van zijn kinderen. De vakanties werden in beide gevallen verplaatst tot na de geboorte van de kinderen (december 2008 en maart 2011). Toen mijn kinderen geboren werden waren er nog geen “extra” dagen van verlof voor vaders. Deze kwamen voor eigen rekening. Iets dat ik graag deed. Je doet het immers samen. Het was voor mij dan ook vanzelfsprekend om er na de geboorte te zijn. Ik was de eerste twee weken vrij na de geboorte van beide kinderen. Daarna besloot ik, omdat ik toen nog in loondienst werkte, om de werktijden aan te passen. Van 40 naar 36 en vervolgens naar 32 uur. Pas later werd dat 24 uur. In weer een ander stadium van mijn leven werd dat dus werken om de kinderen heen. Dat is wat ik momenteel doe. Al is het deze dagen lastig om te spreken van werken

En jij?

Hoe deed jij dit na de geboorte van je kind(eren)? Nam je zelf extra verlof op? Maakte je afspraken met je werkgever? Ik ben er wel benieuwd naar!


Lees ook…


Over

Harm

Fotograferende en schrijvende huisvader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.