Over 18 december 2018

Over 18 december 2018

Het is vandaag dinsdag. Dinsdag 18 december 2018 om precies te zijn. Er is eigenlijk niets speciaals aan deze datum. Toch is het er eentje om te vermelden. Althans, dat vind ik.

Volgens Wikipedia is het de 352ste dag van het jaar 2018. Inderdaad, nog even en dat is ook dit jaar weer ten einde.

Wist je dat op deze dag in 1892 de wereldpremière was van De Notenkraker? Of dat in 1980 abortus (provocatus) gelegaliseerd werd in Nederland? Of dat Abel Tasman in 1642 als eerste Europeaan voet aan wal zette op de bodem van Nieuw-Zeeland?

We mogen vandaag trouwens ook Steven Spielberg (1946), Jan de Hoop (1954), Ray Liotta (1955), Brad Pitt (1963), Toine van Peperstraten (1967), Katie Holmes (1978) en Christina Aguilera (1980) feliciteren. Zij zagen op deze achttiende dag van december het levenslicht.

Maakt dit alles de achttiende het waard om te vermelden in een blog van De Goede Huisvader? Is deze dag meer bijzonder? Eigenlijk niet. Kijkend naar buiten kan ik niet voorstellen dat de winter aanstaande is (22 december, 23:22). Het weer lijkt inderdaad nog wat herfstachtig. De sneeuw bleef dit weekend niet liggen en het is, zoals dit wordt genoemd, “waterkoud” (of schrijf je dit “los”: water koud).

Nee, dit alles maakt deze dag niet meer bijzonder dan andere dagen. Andere decemberdagen dan. Afgezien van de feestdagen, waar ik voor het gemak ook even de verjaardag van zoonlief toe reken. Diezelfde zoon ligt op de bank te kijken naar zijn favoriete YouTube-held. Een jongen met blauwachtig haar, die enthousiast aan het vertellen is over zijn favoriete game. Zoonlief is vandaag nog steeds niet in orde. Dat begon zondagavond eigenlijk al. Vermoeidheid, diarree… geen goede combinatie. Inmiddels gaat het beter. Maar een dag zonder al te veel eten doet geen wonderen.

Ook dit is niet echt een hoogtepunt te noemen. Het is vaker voorgekomen dat een van de kinderen uit de roulatie was, vanwege een kortstondige ziekte. Dit keer is het niet anders. Al verwacht ik wel dat in dit geval morgen een bezoek aan school tot de opties behoort.

Wat maakt deze dag dan bijzonder?

Ja, er is iets dat deze dag wel bijzonder maakt. Daarvoor moet ik even de geschiedenis de revue laten passeren. In vorige blogs vertelde ik uitgebreid over de bijzondere vriendschap die ik opbouwde met Ilias El Marsse. Ilias is mede-eigenaar van een aantal marktkramen. Hier worden de meest heerlijke producten verkocht. Nee, dat zeg ik niet omdat ik bevooroordeeld ben. Dat zeg ik omdat anderen dit ook zeggen. Bijna dagelijks zijn de marktkramen overal in Nederland te vinden. Op een van die marktkramen ontstond lang geleden een vriendschap. Dit alleen maar omdat ik vergeten was na het afrekenen mijn boodschappen mee te nemen. Dat is allemaal goed gekomen, gelukkig. Wat bleef was een vriendschap die steeds weer werd aangehaald.

Tot aan mei van dit jaar. Toen veranderde er iets. Zelf was ik bezig mij aan het oriënteren op de toekomst. De fotografie opdrachten waren niet zo talrijk en ik was vooral bezig met het schrijven. Voor verschillende websites schreef ik teksten. Maar alles plande ik om de kinderen heen. Ik was de fotograferende en schrijvende huisvader. Maar hoe moest dat nu met fotografie? Er waren weken dat ik de camera alleen aanraakte voor privédoeleinden. Misschien moest ik maar beginnen aan een boek. Dat deed ik ook. Een dichtbundel. Eigenlijk deed ik dit al in 2017. Het doel was om deze dichtbundel te presenteren in 2018.

Het is 2018. Nog enkele dagen. Er is geen boek. Het boek is opzijgeschoven na mei van dit jaar. Na mei van dit jaar was er “ineens” iets anders. Het begon met fotograferen. Op een zaterdag werd ik door Ilias gevraagd om wat foto’s te nemen van zijn producten. In het verleden had ik dit wel eens vaker gedaan.

Na wat uren besteed te hebben aan dat wat ik “gemaakt” had besloot ik ze door te sturen. Maar ik moest ze ook nog even op “groot” beeld (computer) laten zien. Om dit makkelijker te maken, bouwde ik een kleine website. Dit was de geboorte van iets nieuws.

Van fotografie ging het naar het ontwikkelen van een website. Iets dat ik in het verleden vaker deed. Sterker nog, jarenlang was een onderdeel van een website van een bekend accountantskantoor iets waar ik alleen maar naar hoefde te wijzen: “Door mij gemaakt, die bovenkant!” Ook maakte ik complete websites trouwens.

Er moest een website gemaakt worden. Maar niet zomaar een. Uiteindelijk moest dit niet alleen het visiteplaatje worden. Het moest de bezoekers ook in staat stellen om producten te bestellen. Ik weet heel goed dat ik niet de enige ben die dit gedaan heeft. Webshops zijn talrijk. De een nog mooier dan de andere. Wat anders was, eigenlijk net zoals deze achttiende dag van december, dat was het idee “erachter.” De bezoeker moest dagverse producten kunnen bestellen die over night geleverd zouden worden.

Er zijn veel delicatessenwinkels te vinden. Sommige winkels bevinden zich in een fysiek pand. Anderen bevinden zich op een van de vele markten die Nederland rijk is. Ilias Delicatessen is een bedrijf dat te vinden is op een aantal markten in het land. De basis voor dit bedrijf vormen de twee broers Soufian en Ilias. Vlak nadat Nederland was overgestapt op de euro besloten zij te beginnen aan een nieuw avontuur. Met een oud zeil, klemmen, een oude weegschaal en een emmer olijven besloten zij de wereld kennis te laten maken met hun producten. Na olijven volgden nog vele, vele, vele producten. Vlak na de geboorte van onze zoon maakte ik kennis met het bedrijf. Lange tijd als een van de (vaste) klanten. Pas later zou er een vriendschap ontstaan. Vanuit die vriendschap ontstond dus vanaf mei een samenwerking. We zouden we zien hoever we zouden komen. Zolang er maar een open en eerlijke manier van communiceren was.

Er zijn dus tal van delicatessenwinkels te vinden. Sommige van deze winkels stellen je in staat om via hun website een bestelling te plaatsen. De levering van de producten vindt dan in de omgeving van waar het bedrijf gevestigd is plaats. Wij wilden het anders doen. In plaats van te kiezen voor een model van gefaseerde levering, bijvoorbeeld per postcode regio, besloten we tot het aangaan van de grootste uitdaging: een landelijke bezorging.

Een landelijke bezorging is voor iedere webshop geen probleem. Je maakt goede afspraken met een partij die het mogelijk maakt om een pakket te bezorgen. Versturen en klaar. In dit geval is het iets anders. Waar veel delicatessenwinkels hun producten leveren in blikjes, flesjes of potjes is het aanbod van Ilias Delicatessen meer gericht op het verse. De producten vereisen dus een speciaal transport. Die leveranciers zijn er, maar dit brengt de nodige uitdagingen met zich mee. Zodoende krijg je vaker “Nee” te horen dan “Ja.”

Maar wat heeft dit bovenstaande verhaal te maken met de achttiende dag van december?

Op deze sombere dinsdagochtend was het om tien uur zover. Na een nacht van controleren, herstellen, back-ups maken en terugzetten en een laatste check was het zover: de website die ik maakte zag het levenslicht. Althans, de rest van de wereld zou de website nu ook kunnen zien. Eentje die gericht is op het belichten van de bedrijfsactiviteiten en productinformatie. Je kunt dus de vraag stellen: “Hoe zit het dan met dat bezorgen?” Daar kan ik kort over zijn: vanaf januari 2019 is dat het geval. Vandaag een bestelling geplaatst, morgen in huis (op werkdagen). In heel Nederland.

En De Goede Huisvader?

Ik ben en blijf nog steeds de fotograferende en schrijvende huisvader. Omdat de samenwerking ontstond op basis van een goede vriendschap, is bekend hoe de thuissituatie in elkaar steekt. Soms zijn er dagen waarop de zorg voor mijn kinderen iets meer tijd vergt. Kinderen die ik de afgelopen maanden regelmatig mee kon nemen tijdens het maken van de productfoto’s voor de website. Twee flexibele kinderen, waarvan eentje (zoonlief) vanochtend stond te springen toen de website voor de rest van de wereld te zien was. Deze zelfde zoon vroeg mij – met een zielig stemmetje – of ik nu niet meer ging werken voor Ilias. Ik stelde hem gerust. Misschien begint het echte werk nu pas. Werk dat ik, dankzij mijn goede vriend, kan combineren met mijn taak als huisvader.

Woorden van dank…

Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik dit project echt niet alleen gedaan heb. Ja, ik maakte de website, ik maakt een groot deel van de foto’s en schreef de teksten. Maar dankzij mijn goede vriend had ik altijd een kritisch klankbord tot mijn beschikking. Maar dat is niet alles. Het klankbord “thuis” was minstens even belangrijk. Zij was het die mij aanspoorde, motiveerde en vertelde dat ik dit gewoon moest doen. Dan doel ik natuurlijk op mijn wederhelft. In de periode dat ik druk met dit alles was, wisselde zij van baan. Van wetenschapper naar accountmanager. Waar ze kon, heeft ze geholpen. Sterker nog, ze heeft mij laten zien hoe je soms even je adem in moet houden. Om vervolgens iets nieuws te kunnen presenteren.

Maar er was nog iemand die het mag verdienen om een vermelding te krijgen. Samen met haar werkte ik ooit samen in het ziekenhuis waar ik werkzaam was. Samen met haar deden we een poging om de afdelingsdocumenten te digitaliseren. Ik wist dat ze fotografeerde. En wat voor foto’s maakt ze! Van bekende en onbekende mensen. Van producten. Van dieren. Cristel Brouwer aarzelde niet, toen ik haar vroeg of ze mij kon helpen tijdens het fotograferen. Met raad en daad stond ze klaar, waar ze kon.

Mijn dankbaarheid is dus groot. Zo groot zelfs, dat ik eigenlijk niet voorbij kan aan het danken van mijn twee kinderen. Hoe jong ze ook zijn, ze vinden het niet alleen bijzonder spannend wat hun vader doet. Ze vinden het ook nog eens erg leuk. Ja, wat wil je eigenlijk wanneer je samenwerkt met iemand die zo lief is voor kinderen. Die het goede ziet in kinderen, in plaats te focussen op het negatieve. Daarvan kunnen veel volwassenen nog wat leren!

Na het lezen van dit alles kun je de vraag stellen: komt er nog meer. Zeker! Wat er vandaag gebeurde is de aanzet tot nieuwe dingen. Nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden.

Meer informatie?

Dan kijk je op www.iliasdeli.nl.

Kortom, wat maakt deze achttiende dag van december anders? Eigenlijk niets, toch?  😊

 

 

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: