Waarom ik ambassadeur werd voor Emancipator

Waarom ik ambassadeur werd voor Emancipator

Emancipatie

Niet iedereen is bekend met Emancipator. Deze organisatie vroeg me recent of ik ambassadeur wilde worden. Omdat niet iedereen bekend is met deze organisatie is het een goed moment om aandacht te besteden aan Emancipator en mannenemancipatie.


Waarom ik ambassadeur werd voor Emancipator

Waar hebben we het over? In de eerste plaats vrouwenemancipatie. Gelijke rechten voor vrouwen. Dezelfde rechten als die mannen hebben. Volgens de Nederlandse grondwet is iedereen gelijk in ons mooie land. In de praktijk zien we nog steeds voorbeelden waarin geen sprake is van gelijkheid. Het bekendste voorbeeld is de bekende loonkloof. Het verschil in salaris tussen vrouwen en mannen in gelijkwaardige functies. Een onderwerp waarover ik met enige regelmaat schrijf.

Vrouwenemancipatie kun je niet beschouwen als iets afzonderlijks. Wanneer veranderingen plaats moeten vinden, dan is dit iets dat breed gedragen moet zijn of worden. Niet alleen door vrouwen. Dat maakt vrouwenemancipatie dus geen vrouwending.

Emancipatie schuiven we voor het gemak maar in een richting. Vrouwenemancipatie is niet hetzelfde als emancipatie van homoseksuelen. Het is ook niet hetzelfde als de emancipatie van minderheden. Toch noemen we het allemaal emancipatie. Logisch, want de boodschap erachter is het verkrijgen van dezelfde rechten of een verandering van positie in de maatschappij.

Een maatschappij is een samenstelling van heel veel verschillende mensen. In ons land wonen we met meer dan 17 miljoen mensen en we noemen dat onze samenleving. Een samenleving die momenteel door een crisis gaat. Eentje die ook weer kansen kan bieden. Bijvoorbeeld voor de emancipatie van de vrouwen in onze samenleving. Maar die crisis heeft ook weer gevaren.

(Huiselijk) geweld

Nu je dichter op elkaar zit en meer aan huis gebonden bent, bestaat de kans dat het mis kan gaan. Denk aan huiselijk geweld. Dat is ook een van de speerpunten van Emancipator. Het geweld tegen vrouwen. Er zijn tal van ambassadeurs van de organisatie die zich verbonden hebben aan de organisatie om zich uit te spreken tegen het geweld naar vrouwen toe. Ik heb gezocht naar exacte cijfers, die zijn lastig te vinden. Wel wordt duidelijk, wanneer je een zoekopdracht uitvoert via Google News (link), dat de experts zich zorgen maken. Zo lees je in het NRC dat de crisis de slachtoffers van huiselijk geweld onzichtbaar dreigen te worden. Wel zijn er cijfers uit Frankrijk beschikbaar. Hoewel de lockdown daar vele malen verder gaat dan in ons land, was er in de eerste week na het afkondigen van de lockdown een toename van dertig procent van de meldingen van huiselijk geweld. Geen goede ontwikkeling dus.

White Ribbon
Stop geweld tegen vrouwen

Op de pagina met projecten lees je dat Emancipator zich ook inzet om het geweld tegen vrouwen te stoppen. Zoals Emancipator het zelf omschrijft: “Geweld tegen vrouwen is een mannenprobleem.” Dat is het ook. Daarom is de White Ribbon Campagne een belangrijke campagne.

Het is een zaak van mannen, omdat zij in veel gevallen zich niet kunnen inhouden. Daarnaast is de vrouwenemancipatie ook iets waarin mannen een belangrijke rol kunnen spelen. In veel gevallen hebben zij het voor het zeggen. Of het nu gaat om de overheid of het bedrijfsleven. De mannen met topposities zijn nog altijd goed vertegenwoordigd. Het gelijkwaardigheidsprincipe is iets dat in sommige gevallen net niet belangrijk genoeg schijnt te zijn.

“We zoeken naar de juiste persoon op de juiste positie” is een veel gehoorde uitspraak. Eentje die verdedigd waarom men koos voor een man op een bepaalde functie. Opvallend genoeg hoor je de uitspraak minder wanneer er gekozen is voor een vrouw. Hiermee geef ik niet aan dat er altijd gekozen moet worden voor een vrouw. Je moet ook kijken naar de juiste persoon. Het lijkt er alleen op dat in sommige gevallen de vrouwen niet altijd dezelfde kansen krijgen.

Kansen zijn gebonden aan gelijkwaardigheid. Iedereen zou gelijkwaardig zijn. Dat is opgenomen in de grondwet. Toen in 1798 de grondwet werd opgesteld zag het eerste artikel er iets anders uit dan vandaag de dag. “Allen die zich in Nederland bevonden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.”

Een mooie tekst, dat eerste artikel van onze grondwet. Iets waarop we trots mogen zijn. Het duurde overigens tot aan 1983 voordat deze tekst in de vorm waarin we deze vandaag de dag kennen gepresenteerd werd.

We leven in een land waarin we dus allemaal dezelfde rechten zouden moeten hebben. Het maakt niet uit waarin je wilt geloven, wie je wilt kussen en wat je geslacht is. Sterker nog, dankzij de andere artikelen in de grondwet mag je in vrijheid leven. Al denken sommige mensen dat dit niet zo is. Toch is dat echt zo. Zo mag ik schrijven wat ik denk. Ik hoef mijn woorden niet aan te passen. Het gevoel dat ik over mijn schouder moet kijken na het publiceren van een artikel op mijn website, hoef ik in ieder geval niet te hebben als het gaat om de overheid. Er staan geen politiemensen op de stoep, die me gaan ondervragen. Mits ik me aan de regels zal houden. Regels die eruit bestaan dat ik niet oproep tot haat of aanzet tot haat. Ook hoef ik me geen zorgen te maken wanneer ik me kritisch uitlaat over een bedrijf of organisatie. Mits dit geen smaad is natuurlijk.

Je mag dus niet zeggen dat een bepaalde groep er niet toe doet en dat je het voornemen hebt om een bepaalde groep buiten te sluiten. De vraag is alleen wel of dit mag als het gaat om vrijheid van meningsuiting. Dat is een koord waarover gebalanceerd wordt. De voorbeelden kennen we allemaal en ik hoef ze niet verder uit te leggen. Bovendien zou ik afdwalen. Het gaat om de emancipatie van vrouwen en de rol die mannen hierin kunnen spelen.

Dat alles op papier goed is geregeld, wil nog niet zeggen dat dit overeenkomt met de werkelijkheid. Zolang er kwesties spelen als een loonkloof of beperktere carrièremogelijkheden, is er behoeft aan het werk dat Emancipator doet. Iets waar ik achtersta en dat is dan ook de reden waarom ik ja gezegd heb op de vraag om ambassadeur te worden. Een van de ambassadeurs overigens, want met mij zijn er meer.

Sleutel

De sleutel tot een succesvolle samenleving is gelijkwaardigheid. Daarmee forceer ik niets in de richting van communisme. Dat is waar mensen vaak aan denken, als het gaat om gelijkheid. Laten we beginnen met echte gelijke kansen voor vrouwen en mannen. Dat een vrouw door kan groeien, maar ook dat een man kan doen wat hij wil. In mijn geval: een bestaan als huisvader combineren met activiteiten als zelfstandige (fotograaf, schrijver, websiteontwikkelaar, designer en meer).

Vrouwenemancipatie is geen vrouwending. Echt niet.

Benieuwd wie er nog meer ambassadeurs zijn en hoe je een aanmelding kunt doen als nieuwe ambassadeur? Dan klik je hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.