Waarom ik mijn zoon geen YouTube kanaal gunde, wel een Instagram account

Waarom ik mijn zoon geen YouTube kanaal gunde, wel een Instagram account

Hoe ga je om met de digitale wereld en in het bijzonder de stappen die kinderen zetten binnen deze digitale wereld? Lees waarom ik mijn zoon geen YouTube kanaal gunde, maar wel een Instagram account.

Met enige regelmaat kijkt mijn zoon filmpjes van een zekere Engelse vlogger, die in beeld brengt hoe hij zijn games speelt. Geen geweld, gewoon grappen en grollen met normale spelletjes. Mijn zoon is er een fan van en vroeg de afgelopen maanden regelmatig of hij zichzelf ook mocht filmen, terwijl hij een spelletje speelde. Dat vonden wij niet zo’n goed idee. Dit omdat er op YouTube veel van dit soort accounts te vinden zijn en de kans dat hij juist opgepikt zou worden, was minimaal. Daarbij: wil ik laten zien dat mijn kind spelletjes speelt en allerlei onzin erbij vertelt? Ook speelt het natuurlijk mee, dat het zien van beelden van kinderen bij bepaalde mensen een nare reactie teweeg kan brengen. Dus nee, geen YouTube kanaal.

Vanochtend was een verdrietige ochtend. Nummer 2 deed wel mee met de Koningsspelen in Leiden. Nummer 1 deed niet mee. De school die hij bezoekt heeft besloten hier niet aan mee te doen. Op weg naar huis liet hij weten dat hij hier erg verdrietig over was. Op Instagram plaatste ik de volgende foto (net zoals op Facebook). Velen waren het ermee eens dat dit inderdaad erg zielig voor hem was.

Ongeveer 7.000 kinderen van scholen in Leiden doen mee aan de Koningsspelen, die op verschillende sportvelden in de stad worden georganiseerd. Mijn zoon niet. De school heeft in "haar" onmetelijke "wijsheid" besloten dat het niet kan. Dat zouden de kinderen immers niet aan kunnen… Opvallend, een andere school voor SO doet gewoon mee. Daar sta je dan, met je mooie pet. Langs de zijlijn. Te kijken naar je zusje, die wel mee mag doen. Onderweg naar huis neem je 't zelfs op voor zij die je het leven soms zuur maken. Je legt uit dat je het best kan. Dat je echt lief zal zijn, dat je zeker weet dat zij zich ook gaan gedragen. Dat het allemaal wel goed zal komen. Het t-shirt en een beloofd ijsje tijdens de "gewone" gymles zijn voor jou geen Koningsspelen. En eigenlijk geef ik je daar groot gelijk in. Terwijl jij huilt, huil ik mee. Dat zie je niet, want ik draag een zonnebril. Ik vertel je, dat het ooit wel goed komt, allemaal. Ooit, wanneer is dat? Niet als we thuis zijn gekomen en je op de bank gaat liggen. Je zegt weinig en zelfs mijn grapjes komen niet echt binnen. Nee, je weet dat het gisteren – mede door de cognitieve diarree en het pesten – niet zo goed is gegaan en dat er een stapel huiswerk op je wacht. Iets met consequenties van gedrag, maar dag begrijp je niet helemaal. Zijn dag jouw Koningsspelen? Je bent nog te jong om te begrijpen, dat de wereld soms niet bestaat uit rechtvaardigheid en eerlijke kansen. Op een dag als vandaag moet je dat wel ineens. Van mij niet… dat huiswerk gooi ik het liefst in de vuilnisbak. #Leiden #Koningsspelen #zoon #verdriet #kind #kinderen #onderwijs #speciaalbasisonderwijs #onrechtvaardigheid #goedehuisvader #huisvader #huisvaders #thuisvader #thuisvaders

Een bericht gedeeld door De Goede Huisvader (@goedehuisvader) op

Omdat ik geloof in het kunnen ombuigen van verdriet naar vreugde, besloot ik een voorstel te doen. Nee, ik had op dat moment echt niet Instagram in gedachten. Het ging erop dat we samen foto’s gingen maken. Hij met de camera van zijn opa, ik met die van mij. Dit doen we sinds een aantal dagen vaker. Ik leer hem rustig de tijd te nemen om een foto te maken.

Ondanks de warmte, hebben we samen een stukje gelopen. Langzaam zag ik het verdriet wegglijden en plaats maken voor zijn oog voor detail. Dat heeft hij, ondanks zijn leeftijd. Wanneer hij er moeite voor doet, dus rustig de tijd neemt, dan maakt hij schitterende foto’s. Nee, dat zeg ik echt niet omdat ik zijn vader ben. Ik zeg dit omdat ik kritisch kijk naar foto’s. Als (schrijvende) fotograaf weet ik wat je moet zeggen over foto’s. Ook vertel ik hem eerlijk wanneer de foto niet goed is. Dat is misschien voor sommigen niet de juiste keuze. Voor mij geldt dat creativiteit best beloond mag worden, wanneer het goed is. Is er een reden om advies te geven, dan doe ik dit. Ik leg hem wel netjes uit, dat het niet inhoudt dat hij er helemaal niets van kan.

Met zijn negen jaar maakt hij erg mooie foto’s. Natuurlijk, er zitten ook rare foto’s tussen… Foto’s die te snel genomen zijn of een ander niet zoveel “zeggen.” Foto’s bijvoorbeeld van een aflevering van zijn favoriete televisieserie…

Nadat ik de foto’s bekeek die we ’s ochtends genomen hadden, stelde ik Mijn Wetenschapper voor dat ik voor hem een Instagram account zou aanmaken. Op Instagram worden veel foto’s van en over de natuur gedeeld. Het idee dat anderen zouden kunnen genieten van deze foto’s, maakte hem blij. Wel verduidelijkte ik dat het account onder het beheer zou vallen van mijzelf en Mijn Wetenschapper. Wij houden de regie in handen.

Natuurlijk duurde het weer honderd jaar, voordat alles was ingesteld. Vandaar dat we nog niet toegekomen zijn aan het daadwerkelijke plaatsen van zijn foto’s. Dat gaan we morgen doen. Uitdaging nummer één voor zoonlief: hij heeft aangegeven te willen schrijven in het Engels.

Zo gaan wij dus om met de wensen van zoonlief als het gaat om de digitale wereld.

Nu alleen oppassen dat hij niet té goed gaat worden… 😊

Volgen
Samenvatting
Waarom ik mijn zoon geen YouTube kanaal gunde, wel een Instagram account
Titel
Waarom ik mijn zoon geen YouTube kanaal gunde, wel een Instagram account
Beschrijving
Hoe ga je om met de wensen van jouw negenjarige zoon als het om de digitale wereld gaat?
Auteur

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: