Wat ik mijn dochter vertel…

Wat ik mijn dochter vertel…

Ach, wat een droevig nieuws was het eigenlijk. Het artikel in de Volkskrant over de aanstelling van een nieuwe directeur voor Schiphol. De vraag is wat ik mijn dochter vertel, wanneer het gaat om gelijke kansen.

Ik ga geen overzicht geven van alles dat de revue al gepasseerd is. Je kunt hier via de verschillende media organisaties genoeg over lezen. Nee, ik neem even de moeite om mijn visie hierop als vader van een dochter te delen met de rest van de wereld.

De titel van het nieuwsbericht dat ik vanochtend onder ogen kreeg beloofde niet veel goeds. Mijn verwachting bleek waarheid te zijn, toen ik het artikel had gelezen. Maar goed, ik ben geen meisje of vrouw. Ik ben een man. Nee, niet het type dat in aanmerking kan of zal komen voor een functie van directeur van een luchthaven (die ambitie heb ik overigens niet). Stel nu eens, dat mijn dochter die ambitie wel zou hebben. Of dit het geval zal zijn, dat is moeilijk te bepalen. Ze is immers pas zes jaar oud. Je kunt de vraag stellen of ik mij hierover druk moet maken.

Er zijn alleen vrouwen die wel in aanmerking zouden kunnen komen voor de functie, maar dankzij een bepaalde houding wordt dit niet mogelijk gemaakt. Althans, wanneer het aan de persoon die momenteel de directeur is van de luchthaven.  Schiphol heeft laten weten dat men zich niet kan vinden in deze uitspraken. Naar mijn idee staan ze niet op zichzelf. Er zijn meer mannen die hierover denken.

Was ik de verantwoordelijke minister (Schiphol is voor een deel in handen van de Rijksoverheid), dan zou ik ongeveer een zelfde reactie gegeven hebben als dat Wopke Hoekstra gaf. Inmiddels is er een mogelijk opvolger bekend. Was ik minister, dan zou ik deze benoeming blokkeren en de voorkeur geven aan een vrouw. Om te laten zien, dat er altijd een alternatief is.

Terug naar mijn dochter. Ik zal haar altijd moeten vertellen dat er mannetjes zijn, die van mening zijn dat ze beter zijn. Alleen maar omdat ze van het mannelijk geslacht zijn. Nee, dit zijn niet de Hoekstra’s of Benschops (de laatste heeft zich aangeboden als nieuwe directeur). Het zijn de mannetjes, die denken beter te zijn. Of meer te zijn, alleen maar op basis van hun geslacht. Iedere keer wanneer dit soort zaken de revue passeren, voel ik de noodzaak om mijn dochter het tegendeel te laten zien. Dat het allemaal wel kan, wanneer men niet focust op geslacht.

Een lieve Facebook-vriendin wees mij er enige tijd geleden op, dat het niet zou moeten draaien op quotums. Dat er gekeken moet worden naar de kwaliteit van de persoon die je aanstelt voor een functie. Ze heeft hierin gelijk. Alleen is het erg moeilijk te verkopen, wanneer men vast blijft houden aan de “standaard” rolverdeling.  En daar moeten we gewoon nu eindelijk eens vanaf!

Maar goed, wat vertel ik mijn dochter? Dat ze niets aan moet trekken van die mannetjes, die denken dat ze meer zijn op basis van hun geslacht. Op basis van een geslacht ben je niet meer. Maar zeker niet minder.

Wat ze ook gaat worden of zijn, het maakt mij niet uit. Het maakt mij wel uit, wanneer ze geremd wordt door zij die denken dat een geslacht het verschil uitmaakt. Voor een ieder dit nog denkt: het maakt geen verschil, het is geen verschil!

 

En tot die tijd, is ze ‘gewoon’ een heel erg cool lieveheersbeestje… geen “leuk”  lieveheersbeestje! Dat is wat ik mijn dochter vertel!

Volgen
Samenvatting
Wat ik mijn dochter vertel...
Titel
Wat ik mijn dochter vertel...
Beschrijving
Lees hoe deze huisvader denkt over de benoeming van een nieuwe directeur van luchthaven Schiphol

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: