Wat leer dit alles ons?

Wat leert dit alles ons?

Corona crisis Gedachten

Op Instagram plaatste ik vrijdagochtend een aantal gedachten. Deze leg ik graag verder uit. Het is belangrijk om nu alvast te kijken naar wat dit alles ons leert. Wat leert deze crisis ons? Moeten we er wat mee, wanneer alles voorbij is?


We zien een situatie (1) die met het uur anders is. Er doen zich soms verschrikkelijke situaties voor. Mensen worden ziek. Mensen gaan dood. Een ding is duidelijk: we kunnen heel erg veel, maar niet alles. De dingen die we eerder niet konden doen, lijken nu mogelijk te zijn.

Hartverwarmend tijdens deze crisis zijn de vele burgerinitiatieven. Er gaat geen dag voorbij, zonder dat er feel good nieuws te vinden is tussen alle ellendige nieuwsberichten. Toegegeven, de berichten met ellende zijn vele malen groter. Dat is logisch, want dit alles is gewoon ellendig. Toch hoeft het geen reden te zijn om bij de pakken neer te zitten. Hoofd omhoog en doorgaan. Dat is soms moeilijk.

Ondernemers en bedrijven hebben het zwaar. De overheid heeft aangegeven te willen ondersteunen, waar mogelijk. Toch zal het voorkomen dat ondernemers en bedrijven niet meer verder kunnen gaan. Waar het eerder nog een kwestie was van jammer en pech gehad, lijkt er nu een sprankje hoop te gloren aan de horizon. Na afloop, dan kunnen we pas vertellen wat dit allemaal voor economische schade aangericht heeft. Dat valt nu nog niet te overzien. Het brengt hierdoor meer onzekerheid met zich mee.

Ontroering en ontreddering

De begrippen liggen nog altijd mijlenver uit elkaar. Het lijkt erop dat tijdens deze crisis de begrippen soms toch ook heel erg dichtbij liggen. De ontreddering is ontroerend. Hoe gaan we dit alles oplossen? Wat zijn de prijzen die we daarvoor moeten betalen?

Dat het ‘opgelost’ gaat worden, moet duidelijk zijn. Het is zeker dat dit ook gebeuren gaat. De vraag is alleen hoe en wanneer (ontreddering). Tijdens deze roerige periode zijn er zoveel mooie voorbeelden van hoe we elkaar ondersteunen kunnen. Hoe we elkaar kunnen helpen. Maar bovenal ook: hoe we elkaar missen. Ineens is die vrijheid die we normaal hadden beperkt.

Nee, er is geen echte lockdown van kracht in ons land. Maar je kunt er niet omheen. Op doordeweekse dagen staan er in Nederland nauwelijks files. Mensen werken thuis. Zelfs wanneer dit voorheen niet mogelijk was. Duidelijk is dat het wel kan. Dat geldt ook voor het samen aansturen van de kinderen die thuis zijn. Dat is niet in alle gevallen zo of mogelijk. Sommige ouders moeten nu eenmaal werken. Waar de ouders wel thuis zijn, wordt duidelijk dat het een kwestie is van samenwerken.

Waar de voorgaande jaren beslissingen genomen zijn die nu grote gevolgen hebben (bijvoorbeeld het saneren in de zorg, waardoor er nu een tekort dreigt aan IC-bedden) is iets waar we nu door beperkt worden. Sommige beroepen zijn niet vanzelfsprekend. Sterker nog, misschien is dit het moment om eens goed na te denken over marktwerking. Dat is natuurlijk nog erg vroeg. Ik hoop alleen dat na deze crisis daar nog eens goed over na wordt gedacht.

Wat ik hoop is dat alles wat zo mooi is tijdens deze crisis (en er is genoeg moois te vinden), niet vergeten zal worden. Dat het levendig blijft. Bijvoorbeeld de manier waarop we nu voor elkaar zorgen.

Eigenlijk hoop ik dat het gewoon weer business as usual zal worden. Maar misschien zonder de meest scherpe randjes. Dat zou een mooi, nieuw begin zijn.

Wat leert dit alles ons?

1: Dit artikel schreef ik op vrijdagavond 27 maart 2020

Foto: Unsplash

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.