Ze is…

Ze is…

Lange tijd omschreef ik haar als Mijn Wetenschapper. Natuurlijk, ze zal altijd Mijn Wetenschapper blijven. Ze heeft er lang genoeg voor gestudeerd. Ze is vanaf maandag – 1 oktober – voorzien van een nieuwe functie. Sterker nog, een nieuwe werkgever.

Hoe moest ik haar aanduiden? En waarom? Ze is Hinke en ze is sinds 2007 mijn vrouw. Niet dat ik mij hiervoor schaam, maar de term mijn vrouw vind ik geen goede term. Ik heb moeite met deze term. Net zo goed als dat ik moeite heb met de termen wederhelft, partner, betere helft.

In mijn blogs gebruik ik graag andere namen. Zo ook voor mijn kinderen. Deze baseerden we op basis van de volgorde van “binnenkomst.” Met andere woorden: de volgorde waarop ze ter wereld kwamen. Nummer 1 is mijn zoon, Nummer 2 is mijn dochter. Dit suggereert overigens niet dat de aanduiding gebaseerd is op belangrijkheid. Laat niemand mij anders proberen te vertellen: geen van twee is belangrijker. Ze zijn even belangrijk. Sterker nog: ze zijn enorm belangrijk.

Het is een cliché, maar kinderen zorgen voor verandering. In positieve zin. Het leert je als mens nieuwe dingen. Ook leer je dat het geen dag hetzelfde is. Iedere dag zijn er weer verrassingen waarmee je rekening moet houden. Althans, waarmee je eigenlijk geen rekening kunt houden.

Terug naar Mijn Wetenschapper. Mijn Wetenschapper is vanaf 1 oktober accountmanager. Ze is werkzaam voor een bedrijf dat inrichtingen levert voor laboratoria. Iets dat nog steeds erg dichtbij haar oorspronkelijke studie ligt (Biomedische Wetenschappen). In de opvolgende jaren ontwikkelde ze zicht overigens niet alleen op wetenschappelijk gebied. Ze verdiepte zich in de studieboeken en behaalde haar diploma om ook onderwijs te mogen geven.

Ik herinner mij nog de momenten waarop ze aan mij vroeg hoe ze alle studenten nu uit elkaar zou kunnen houden. Of hoe ze ervoor zou kunnen zorgen dat ze hun naam wist te herinneren. Ik stelde voor dat ze gewoon nummers aan zou houden. Net zoals we dit deden voor onze kinderen. Dit deden we voor het eerst in de supermarkt. Toen vroeg ik haar waar zijn Nummer 1 en Nummer 2. Ze wist meteen dat ik doelde op de kinderen. Een andere klant in de supermarkt stond raar te kijken. Sinds die tijd gebruiken we deze nummering. Ook in het openbaar.

Mijn Wetenschapper is dus vanaf maandag een accountmanager. Toch ga ik deze term niet gebruiken in mijn blogs. Het zal dus niet De Accountmanager worden. Wat dan wel? Ik kan haar omschrijven als Mijn Agenda, omdat zij mij altijd moeiteloos weet te herinneren aan afspraken. Sterker nog, wil je met mij een afspraak plannen en ervoor zorgen dat ik deze niet vergeet, dan is zij de juiste persoon om mee te praten.

Of ik kan haar omschrijven als Mijn Rem. Zij houdt mij tegen wanneer ik weer eens te hard van stapel loop. Ook kan zij mij zonder moeite terugbrengen op aarde, wanneer ik dit nodig heb.

Dit alles maakt het lastig om een nieuwe naam te kiezen voor haar in mijn schrijfsels. Afhankelijk van het onderwerp denk ik dat ik een passende aanduiding kies. Misschien is dat het beste. Zolang ze maar weet wat ze voor mij betekent. Dat omschrijven is bijna onmogelijk. Het is groots, het is mooi, het is nog altijd schitterend!

Wil je haar succes wensen met haar nieuwe baan? Vooral doen: Op Instagram is ze te vinden als >hinke80.

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: